|
Een Oorlog - een Land - een Kans |
|
|
|
|
Gepost door Dean Kleckner
|
|
Donderdag, 16 November 2006 |
 "In ons nationaal geheugen, was Vietnam een oorlog," zei
President Clinton zes jaar geleden. "Maar Vietnam is ook een
land."
Hij sprak deze woorden op de Dag van Veteranen, binnenkort
alvorens de eerste voorzitter te worden aan reis aan Vietnam in de
nasleep van de Oorlog van Vietnam. Zijn reis werd gefactureerd
als gelegenheid voor verzoening tussen vroegere vijanden.
Nu maakt President Bush tot zijn eigen reis aan het land waar
zowat 58.000 militairen van de V.S. hun leven een generatie of zo
geleden verloren. Als de reis van Clinton over komst aan
termijnen met het verleden was, zal het bezoek van de Struik,
schijnbaar om de jaarlijkse vergadering van APEC bij te wonen, over
komst aan grepen met de toekomst zijn.
"ik ben benieuwd of zouden de mensen aan het eind van de Oorlog
van Vietnam ooit gedacht hebben dat aan het eind van 2006 een
voorzitter daar zou gaan en er onlangs een markteconomie in een land
dat vrijer werd," bovengenoemde Struik, volgens Newsweek zou zijn.
Het roepen van Vietnam een "markteconomie" is een rek. Het
rangschikt #142 van de 157 op de Index van Economische Vrijheid, een
jaarlijkse classificatie die door het Dagboek van Wall Street wordt
gecompileerd en de Stichting van de Erfenis. Slechts slechter
doen de landen die systematisch markten, zoals Noord-Korea, Syrië
onderdrukken, en Zimbabwe.
Maar toch maken de Vietnamezen passen. Hoewel de
éénpartijenregel de ongelukkige politieke orde van de dag blijft,
heeft hun overheid maatregelen getroffen om zijn
bevel-en-controleeconomie te decentraliseren. De Vietnamezen
genieten vandaag van meer economische vrijheid dan zij een decennium
geleden deden.
Tien jaar van nu, zullen zij van zelfs nog meer genieten -- als
zij in de Wereldhandelsorganisatie worden goedgekeurd, die nu alles
behalve bepaald is. Vorige week, keurde de WTO'S algemene raad
zijn lidmaatschap goed. Zodra de Vietnamese overheid de
termijnen van zijn toetreding bekrachtigt, zal het formeel omhoog
ondertekenen. De mislukking van deze week door het Huis van de
V.S. van Vertegenwoordigers om speciale een handel-relaties rekening
met Vietnam over te gaan is enkel hiccup die bijna zeker volgende
maand zal worden verbeterd. Alles zou kort na het Nieuwe Jaar
moeten worden verwezenlijkt.
De voordelen van WTO lidmaatschap zijn enorm niet alleen voor
Vietnam, maar ook voor de Verenigde Staten en de rest van de wereld.
Vietnam zal betere toegang tot buitenlandse markten verkrijgen;
zijn WTO partners zullen minder barrières aan zaken in Vietnam
onder ogen zien. Iedereen wint behalve het protectionistisch.
Één van de belangrijkste kansen voor Amerikanen zal
investering impliceren. Tot dusver dit jaar, hebben de
buitenlandse firma's meer dan $6 miljard in Vietnam, volgens de
Econoom gezet. Dat een verhoging van meer dan 40 percenten van
een vroeger jaar. Intel kondigde onlangs plannen aan om
$1-miljard computer-spaander faciliteit te bouwen die die grootste
enige investering vertegenwoordigt die ooit gemaakt door een
foreign-owned bedrijf in Vietnam.
Deze schommeling van activiteit is het resultaat, op zijn minst
voor een deel, van het zuivere anticiperen dat Vietnam van WTO lid zal
worden. Wanneer het een daadwerkelijk lid wordt, zouden zelfs
nog meer investeringsdollars in het land moeten stromen. Voorts
zouden deze investeringen in de komende jaren moeten groeien omdat WTO
het lidmaatschap Vietnam aan lagere extra barrières in tijd zal
vereisen: Binnen zeven jaar, zou Vietnam moeten zijn gemiddeld
tarief van 17,4 percenten tot 13,4 percenten verminderen; de
landbouw tarieven zullen van 23,5 percenten aan 20,9 percenten dalen.
Dat betekent meer uitvoer van de V.S. ag.
Daar nog overvloed van ruimte voor verbetering -- maar het
belangrijkste punt is, het is bezig. Het verwezenlijken van dit
veel heeft de Communistische heersers van Vietnam vereist om hun meest
fundamentele ideologische veronderstellingen te heroverwegen.
Vietnam wil duidelijk het Chinese model volgen. Goed dat,
voor zover het verder de wereldeconomie integreert. Is één
belangrijk nadeel van China, natuurlijk, dat het bedoelt zijn mensen
een maatregel van economische vrijheid maar vrijwel geen politieke
vrijheid te verlenen.
Één van de zegen van vrijhandel is dat de economische vrijheid
niettemin gewoonlijk politieke vrijheid -- en daar wat bewijsmateriaal
vooruitgaat dat dit in Vietnam kan reeds gebeuren. Vorige week,
sprak de overheid in Ho-Chi-Minh-Stad (Saigon) lichte zinnen aan drie
Vietnamese Amerikanen uit die het van politieke ontwrichting had
beschuldigd. Zij werden gearresteerd vorig jaar en werden
gehouden zonder proef meer dan 12 maanden. Vóór de dagen van
WTO toetreding, is het mogelijk om te geloven dat zij nooit opnieuw
het licht van dag zouden gezien hebben. Nu zullen zij terug in
de Verenigde Staten tegen eind dit jaar zijn.
De bodemlijn is dat Vietnam een oorlog was en is een land, zoals
Bill Clinton zei. Meer en meer, zullen wij het ook als kans
bekijken.
Dean Kleckner, een landbouwer van Iowa, stoelenwaarheid
over Handel en Technologie (www.truthabouttrade.org)
Voeg toe als favorieten (29) |  Citeer dit artikel op uw plaats | Meningen: 477
1.4.6 |
Kleckner 
