Het concentreren zich op het Potentieel van Economische Vrijheid
Gepost door Dean Kleckner
Maandag, 20 Oktober 2003
In het spoor van 11 September, wanhopige veranderden Amerikanen
om de nieuwe Leeftijd van Terrorisme te begrijpen een geleerd boek
door een professor Princeton in een nationale best-seller. De
titel van het kleine meesterwerk van Bernard Lewis stelde een
provocatieve vraag: Wat Verkeerd ging? Hij sprak niet specifiek over de val van de Tweelingtorens,
maar eerder de kwestie van waarom Islam, eens een grote beschaving op
de snijkant van wetenschap en technologie, bij oorlog met moderne
toestand scheen.
Ik hoop dat één of andere toekomstige geleerde een gevolg zal
kunnen schrijven aan het boek van Lewis en het "roepen wat!" net ging
Als dat ooit gebeurt, kan deze persoon aan de gebeurtenissen van
de laatste weken kunnen richten beslissend. En in de komende
maanden en de jaren kom, kan de vrijhandel een kleine rol kunnen
spelen in het helpen van dingen op hun juiste weg verdergaan.
Wie veronderstelde de overweldigende ontwikkelingen die wij in
het Middenoosten onlangs hebben gezien? Sommige mensen hebben
vergeleken wat aan de instorting van Communisme 15 jaar geleden
gebeurt. Op dit ogenblik, kan dat een rek zijn, maar overweegt
het volgende:
Irak heeft Afghanistan als nieuwste democratie van de
wereld vervangen.
Een moord in Beiroet heeft duizenden in Libanon
geïnspireerd aan de straten te nemen en een eind te eisen aan het
Syrische beroep van hun land -- en Syrië schijnt verplichtend te
zijn, op zijn minst voor een deel.
Een echte presidentiële verkiezing in Palestina heeft een
nieuwe leider binnengeleid de van wie duidelijke verplichting aan het
praktische probleem oplossen een welkom vertrek van de giftige
politiek van zijn voorganger Yasser Arafat is. Israël kijkt
bereid en bereid om met hem te werken.
In Egypte, zegt Hosni Mubarak hij oppositiekandidaten in
de presidentiële verkiezing van deze daling zal toelaten. Deze
kans zal zijn landgenoten hun eerste echte whiff van democratie in
zijn 24-jaar regel aanbieden.
Saudi-Arabië beloofden de gehouden verkiezingen voor
lokale regeringsposten vorige maand, en vorige week het zelfs dat de
vrouwen in toekomstige stemmingen mogen stemmen.
Misschien zullen elk van deze ontwikkelingen nergens
leiden. Wij zouden de Lente van Praag -- één voorwaartse stap,
twee stappen terug -- eerder dan de val van de Muur van Berlijn kunnen
getuigen.
Maar niets is onvermijdelijk, en de Verenigde Staten moeten
alles in zijn bevoegdheid doen om deze bemoedigende vooruitgang
betreffende spoor te houden.
Één van de meest ergerende problemen in het Middenoosten,
natuurlijk, is Iran en zijn kernambities. Tegendeel aan wat in
de rest van het gebied is gebeurd, daar geen goed nieuws dat Teheran
onlangs naar voren komen.
De diplomaten hebben desperately geprobeerd om ayatollahs, maar
tot dusver zonder succes te bevatten. Hun recentste openingszet
moet lidmaatschap in de Wereldhandelsorganisatie vóór de Iraniërs
bengelen.
Geen kwestie wat het lot van deze strategie in near term, het
misschien waard is het achtervolgen over de lange afstand. Als
het de Iraniërs inspireert om concessies te doen, dan kan het een
nuttig nationale veiligheidsdoel dienen. Het kan ook de moeite
waard zijn uit eigen beweging doend, omdat de economische vrijheid
vaak een vooruitgang naar politieke vrijheid vertegenwoordigt.
Als de vrijhandel begint de gesloten maatschappij van open Iran,
daar geen het vertellen los te krijgen welke ideeën wortel zouden
kunnen nemen, van godsdienstige vrijheid verkiezingen en democratie te
openen. Na het letten van op recente gebeurtenissen in het
Middenoosten, ben ik niet bereid om tegen om het even wat te wedden.
Tezelfdertijd wil ik niet opdringen welk lidmaatschap in WTO
vertegenwoordigt. China behoort tot WTO alhoewel het precies
geen paragon van vrijheid en democratie is. Het zelfde gaat voor
Cuba, Myanmar, en Zimbabwe. Maar toch moeten wij elke hefboom
binnen bereik trekken dat hervormingen in het Middenoosten bevordert,
en WTO is één van hen. Afghanistan en Irak zijn twee landen
die absoluut van het toetreden zouden profiteren.
President Bush weet zeker WTO vrijheid kan bevorderen. Dat
waarom hij onlangs de mogelijkheid van lidmaatschap met de nieuwe
president van de Oekraïne -- een ander land besprak dat van
opschrikkende veranderingen de laatste maanden heeft geprofiteerd,
alhoewel de redenen voor zijn transformatie uit verschillende bronnen
dan kwamen zien wij in Bagdad, Beiroet, en Gaza.
Wat er ook gebeurt, moeten wij onze basisprincipes in duidelijke
nadruk houden. De struik schetste hen duidelijk in zijn
ambitieus inaugureel adres: De "overleving van vrijheid in ons
land hangt meer en meer van het succes van vrijheid in ander land af,"
hij zei. De "beste hoop voor vrede in onze wereld is de
uitbreiding van vrijheid in al wereld."
Dit omvat economische vrijheid -- en wij zouden handel als
hulpmiddel moeten gebruiken om ons te helpen dingen maken net overal
zij verkeerd zijn.