A Successful Doha Round Would Help Developing Countries Een succesvolle Doha-ronde wil ontwikkelingslanden helpen
Posted by Ross KorvesGeplaatst door Ross Korves
Friday, 13 June 2008 Vrijdag, 13 juni 2008
Eight of the world’s top economists were asked to consider ten challenging public policy areas and answer the question, “What would be the best ways of advancing global welfare, and particularly the welfare of the developing countries, illustrated by supposing that an additional $75 billion of resources were at their disposal over a four year initial period?” Of over 30 proposed solutions, completion of the Doha Round of trade policy negotiations with substantial reductions in import tariffs and domestic subsidies was rated number two. Acht van 's werelds top economen werd gevraagd te overwegen tien uitdagende openbare orde en antwoord geven op de vraag: "Wat zou de beste manieren om het bevorderen van de welvaart en het welzijn van met name de ontwikkelingslanden, geïllustreerd aan de hand van de veronderstelling dat een extra bedrag van $ 75 miljard aan middelen werden tot hun beschikking gedurende een initiële periode van vier jaar? "Van de meer dan 30 voorgestelde oplossingen, voltooiing van de Doha-ronde van het handelsbeleid onderhandelingen met aanzienlijke verlaging van de importtarieven en binnenlandse subsidies werd gewaardeerd nummer twee.Four of the other top six solutions dealt with malnutrition. Vier van de zes andere top-oplossingen behandeld met ondervoeding.
These outcomes were from a once every four year effort by the Copenhagen Consensus Center of Denmark to apply economic and cost-benefit analyses to major policy challenges. Deze resultaten waren afkomstig van een eenmaal per vier jaar inspanning van de Copenhagen Consensus Center Denemarken wordt gemachtigd om de economische en kosten-batenanalyses bij grote beleidsuitdagingen.The ten challenges were air pollution, conflicts, diseases, education, global warming, malnutrition and hunger, sanitation and water, subsidies and trade barriers, terrorism, women and development. De tien problemen waren van luchtverontreiniging, conflicten, ziekten, onderwijs, de opwarming van de aarde, ondervoeding en honger, sanitaire voorzieningen en water, subsidies en handelsbarrières, terrorisme, vrouwen en ontwikkeling.Papers on each challenge area were written by recognized experts. Papers op elke uitdaging gebied werden geschreven door erkende deskundigen.The subsidies and trade barriers analysis was written by Kym Anderson, Professor of Economics at the University of Adelaide in Australia, and L. Alan Winters, Professor of Economics at the University of Sussex in the United Kingdom. De subsidies en handelsbarrières onderzoek werd geschreven door Kym Anderson, hoogleraar Economie aan de Universiteit van Adelaide in Australië, en L. Alan Winters, hoogleraar Economie aan de Universiteit van Sussex in het Verenigd Koninkrijk.
The ten papers resulted in proposed solutions that the eight economists considered in four days of meetings. De tien papers resulteerde in voorstellen voor oplossingen die de acht economen beschouwd in vier dagen van de vergaderingen.The economists were Jagdish Bhagwati, Columbia University; François Bourguignon, Paris School of Economics and former World Bank chief economist; Nancy Stokey, University of Chicago, and Nobel Laureates Finn E. Kydland, University of California, Santa Barbara; Robert Mundell, Columbia University in New York; Douglass C. North, Washington University in St. Louis; Thomas Schelling, University of Maryland; and Vernon L Smith, Chapman University. De economen waren Jagdish Bhagwati, Columbia University, François Bourguignon, Parijs School of Economics en voormalig chef-econoom Wereldbank; Nancy Stokey, University of Chicago, en Nobel Laureaten Finn E. Kydland, University of California, Santa Barbara, Robert Mundell, Columbia University in New York; Douglass C. North, Washington University in St. Louis, Thomas Schelling, University of Maryland, en Vernon Smith L, Chapman University.
The Doha trade talks do not fit the standard mold of projects where lives are directly and immediately at risk, but the economists concluded that sizeable reductions in tariffs and subsidies would yield exceptionally large benefits with only modest adjustment costs and have impacts across most of the challenge areas. De Doha-handelsbesprekingen afronden passen niet in het standaard schimmelvorming van de projecten waar leven is rechtstreeks en onmiddellijk gevaar lopen, maar de economen geconcludeerd dat aanzienlijke verlaging van de tarieven en subsidies zou opleveren uitzonderlijk grote voordelen met slechts geringe aanpassingen kosten en effecten hebben over het grootste deel van de uitdaging gebieden.These major benefits could be achieved without spending any of the $18.75 billion per year ($75 billion over four years). Deze belangrijke voordelen kunnen worden bereikt zonder enige van de $ 18,75 miljard euro per jaar ($ 75 miljard over een periode van vier jaar).Developing countries have relatively large tariffs on imports of agricultural and manufacturing goods, and lowering the tariffs would lower costs for consumers and improve the competitive position of exporters. Ontwikkelingslanden hebben een relatief grote tarieven op de invoer van landbouwproducten en de vervaardiging van goederen, en voor verlaging van de tarieven zou lagere kosten voor de consument en het verbeteren van de concurrentiepositie van exporteurs.
The paper by Anderson and Winters, which draws on their previous work at the World Bank, explains that the link between trade and economic growth is largely due to the efficient use of knowledge in the market and the disciplines imposed on firms and governments. Het papier dat door Anderson en Winters, gebaseerd op hun eerdere werk bij de Wereldbank, verklaart dat de link tussen handel en economische groei is grotendeels te wijten aan het efficiënt gebruik van kennis in de markt en de disciplines opgelegd aan ondernemingen en overheden.Countries that have liberalized trade have had on average 1.5 percent greater annual economic growth. Landen die reeds geliberaliseerd hebben gehad op de handel 1,5 procent hoger gemiddelde jaarlijkse economische groei.Countries with closed economies have not had sustained economic growth. Landen met een gesloten economie had geen duurzame economische groei.Korea, China and India are cited as developing countries that have liberalized trade in recent years and achieved increased economic growth well beyond the average of an extra 1.5 percent per year. Korea, China en India worden genoemd als de ontwikkelingslanden, die hebben geliberaliseerd handel in de afgelopen jaren gestegen en bereikte de economische groei ver buiten het gemiddelde van een extra 1,5 procent per jaar.
In 2005 the average world trade-weighted applied import tariff was 15.2 percent for agriculture and processed food, 9.3 percent for textiles and clothing and 3.1 percent for other manufacturing. In 2005 bedroeg de gemiddelde wereldhandel gewogen toegepast invoertarief was 15,2 procent voor de landbouw en verwerkte voedingsmiddelen, 9,3 procent voor de textiel-en kledingindustrie en 3,1 procent voor andere productiesectoren.The US was at 2.4 percent, 9.6 percent and 0.9 percent, respectively, while high income countries as a group were at 15.9 percent, 7.3 percent and 1.2 percent. De VS was op 2,4 procent, 9,6 procent en 0,9 procent, respectievelijk, terwijl landen met hoge inkomens als een groep werden op 15,9 procent, 7,3 procent en 1,2 procent.Middle income developing countries had applied tariffs for the three categories of 12.1 percent, 13.6 percent and 6.0 percent, respectively, while low income developing countries were at 22.0 percent, 17.9 percent and 14.1 percent. Modaal inkomen ontwikkelingslanden had toegepast tarieven voor de drie categorieën van 12,1 procent, 13,6 procent en 6,0 procent, respectievelijk, terwijl een laag inkomen ontwikkelingslanden werden op 22,0 procent, 17,9 procent en 14,1 procent.Agricultural tariffs are high across all countries, and non-agricultural tariffs are highest in lower income countries. Landbouw-tarieven hoog zijn in alle landen en niet-agrarische tarieven zijn het hoogst in de lagere inkomensgroepen landen.Developing countries impose high costs on themselves and other developing countries. Ontwikkelingslanden hoge kosten op zichzelf en de andere ontwikkelingslanden.Anderson and Winters estimate that, “developing countries' losses due to their own policies are more than twice those of the higher income countries, in percentage terms, which is consistent with differences in tariffs.” Anderson en Winters schatten dat "ontwikkelingslanden" verliezen als gevolg van hun eigen beleid zijn meer dan tweemaal zo hoog als die van de hogere lonen landen, in procenten, die in overeenstemming is met de verschillen in de tarieven. "
The Anderson and Winters analysis points out the importance of making real reforms for developing countries in the Doha talks. De Anderson en Winters onderzoek wijst erop dat het belangrijk is om echte hervormingen voor de ontwikkelingslanden in de Doha-besprekingen.A pessimistic scenario with agricultural subsidies phased out, but with only modest reductions in tariffs and no reductions in tariffs for sensitive and special agricultural products for developing countries resulted in economic gains of only $18 billion per year for the world and none for developing countries. Een pessimistisch scenario met landbouwsubsidies afgebouwd, maar met slechts een bescheiden verlaging van de tarieven en geen verlaging van de tarieven voor gevoelige landbouwproducten en speciale producten voor ontwikkelingslanden geleid tot economische winst van slechts $ 18 miljard per jaar voor de wereld en niemand is voor ontwikkelingslanden.A “central” scenario with no special treatment for agricultural products and a 50 percent reduction in non-agricultural tariffs would result in a global gain of $96 billion per year with $30 billion of that achieved by developing countries. Een "centrale" scenario waarin geen speciale behandeling voor landbouwproducten en een 50 procent reductie in niet-agrarische tarieven zou leiden tot een wereldwijde opbrengst van $ 96 miljard per jaar met $ 30 miljard aan die van ontwikkelingslanden.If developing countries had the same percentage reductions in tariffs as developed countries, the global gains would be $120 billion per year with developing country gains increasing to $40 billion per year. Als ontwikkelingslanden had dezelfde procentuele verlaging van de tarieven als de ontwikkelde landen, de wereldwijde winsten zijn dan EUR 120 miljard per jaar met ontwikkelingsland winsten te verhogen tot $ 40 miljard per jaar.
It is no coincidence that the numbers one, three, five and six solutions are part of the malnutrition challenge and related to the lack of economic growth in developing countries, which could be partly solved by trade expansion through the Doha talks. Het is geen toeval dat de nummers een, drie, vijf en zes oplossingen zijn onderdeel van de uitdaging en ondervoeding in verband met het ontbreken van de economische groei in de ontwikkelingslanden, die deels kunnen worden opgelost door uitbreiding van de handel via de Doha-besprekingen.The number one solution was vitamin A and zinc supplements for children; number three was iron and salt iodization fortification; number five was biofortification by enhancing nutrient contents of staple crops and number six was deworming and other nutrition programs at schools. De nummer een oplossing werd vitamine A en zink-supplementen voor kinderen; nummer drie was ijzer en zout iodization fortificatie, nummer vijf was biofortification door het versterken van nutriënten inhoud van stapelvezels gewassen en nummer zes was deworming voedings-en andere programma's op scholen.The four solutions had total yearly costs of only $433 million. De vier oplossingen hadden een totale jaarlijkse kosten van slechts $ 433 miljoen.The development of traditional crop breeding programs and the use of biotechnology can help to meet the nutrient requirements of billions of people who now lack essential vitamins, minerals, protein and calories. De ontwikkeling van de traditionele teelt fok-programma's en het gebruik van biotechnologie kan bijdragen tot de lichaamssamenstelling van miljarden mensen die nu ontbreken essentiële vitaminen, mineralen, eiwitten en calorieën.
Nutrition programs that improve the lives of people and more open trade policies that improve incomes were judged good uses of scarce resources. Voedings-programma's die een beter leven van de mensen en meer open handelsbeleid dat verbetering van de inkomens werden beoordeeld goed gebruik van schaarse hulpbronnen.
Sign-Up for our Weekly E-mailsMeld u aan voor onze Wekelijkse E-mails
Recieve the latest news and commentary from Truth About Trade & Technology in your inbox every Friday with our newsletter subscription service. Ontvang het laatste nieuws en commentaar van Truth About Trade & Technology in uw inbox elke vrijdag met onze nieuwsbrief geabonneerd.
Subscribing is easy and free, simply fill out th form below and you subscription will begin immediately. Inschrijven is gratis en eenvoudig, gewoon invullen th onderstaande formulier in en je abonnement zal onmiddellijk beginnen.We protect your privacy, your e-mail address will never be sold or redistributed and you can unsubscribe at any time. Wij beschermen uw privacy, uw e-mailadres zal nooit worden verkocht of gedistribueerd en u kunt op elk moment uitschrijven.
Join today, it's free!Schrijft u zich vandaag nog, het is gratis!
E-mail Signup E-mail Aanmelden
Support Our Work Steun ons werk
Support Truth About Trade & Technology Support waarheid over Handel & Technologie
News Nieuws .png)
