Waarom zijn vele Afrikanen zo desperately slecht? Het
antwoord ligt in het soort het werk zij - meer dan 60 percentenplant
landbouwgewassen en dieren weiden - en in het feit dat hun landbouw
niet de productiviteit heeft die door moderne wetenschap wordt
verstrekt.
Maar tragischere andere, antwoord is dat de Westelijke
liefdadigheid helpt om hen te houden dat manier.
De meeste kleine landbouwers in Afrika planten geen
wetenschappelijk betere zaden, gebruiken chemische meststoffen, hebben
toegang tot veterinaire geneeskunde, hebben geen elektromacht en
hebben geen irrigatie. Niet hebbend om het even welk van deze
verbeteringen, verdient hun arbeid in de landbouw (80 percenten
waarvan uit vrouwen en kinderen) komt hen slechts ongeveer $1 per dag.
Één derde is ondervoed.
Op een basis per hoofd, veroorzaken de landbouwbedrijven van
Afrika vandaag 19 percenten minder dan zij in 1970 deden. Deze
conditioneren voortduren door bijna elk van sub-Saharan Afrika - zelfs
in landen die voedingsgewassen meer dan marktgewassen produceren;
zelfs in landen die van interne vrede genieten; zelfs in
landen met verkozen overheden en lage inflatie zelfs in landen met
lage tarieven van HIV; zelfs in landen met adequate toegang tot
internationale markten; zelfs in landen die grootmoedige
buitenlandse hulp ontvangen.
Maar toch de Afrikaanse naties te moderniseren weinig doen.
Hoewel een meerderheid van alle Afrikaanse burgers nog van
landbouw voor inkomen afhangt, wijden de overheden in Afrika typisch
minder dan 5 percenten van hun nationale begroting aan de
landbouwsector, en velen besteden minder dan dit. Sinds 1991 in
Oeganda, waar tweederden alle burgers landbouwers zijn, heeft de
landbouw meer dan 3 percent van de begroting in geen jaar ontvangen,
en in sommige jaren is het aandeel onder 2 percenten geweest.
Het is Westelijke donors die traditionele landbouwbedrijven
romanticize en genetisch-gewijzigde gewassen demonize die dit gedrag
aanmoedigen.
De Afrikaanse overheden zijn zwaar afhankelijk van buitenlandse
hulp, en sinds de vroege jaren '80 heeft de donorgemeenschap zijn hulp
voor landbouwmodernisering dramatisch gesneden. Het Agentschap
van de V.S. voor Internationale Ontwikkeling heeft het landbouwaandeel
van zijn hulpverleningsprogramma's van 25 percent van het totaal in
1980 aan enkel 1 percent vandaag ingeperkt. De tweezijdige hulp
van de V.S. aan landbouwwetenschap in Afrika is eigenlijk door 75
percenten die sinds de de jaren '80Wereldbank gevallen want de
landbouw van 30 percent van al Bankkrediet in 1978 neer aan enkel 8
percent van vandaag het lenen is gedaald lenen. Het was
grotendeels omdat de internationale donors het doel van
landbouwmodernisering verlieten dat de Afrikaanse overheden het zelfde
deden.
De rijke landen in Europa en Noord-Amerika hebben het brengen
van moderne landbouwwetenschap aan Afrika om merkwaardig bijziende
redenen ingekrompen. Hebben opgemerktd dat hun eigen landbouwers
thuis hoogst productief zijn en meer landbouwwetenschap niet nodig
hebben, besluiten zij dat de landbouwers in Afrika geen meer zouden
moeten nodig hebben, ook niet.
Voorbij dit, zijn sommige invloedrijke elites in rijke landen
actief vijandig aan landbouwwetenschap. Hebben gebruiktd moderne
wetenschap om productief, bloeiend te worden en goed gevoed, zijn zij
fantasize over het terugkomen op een vroeger model van de landbouw -
één gebaseerd op landbouwbedrijven begonnen die allen klein zijn,
lokaal, hoogst gediversifieerd en afhankelijk uitsluitend van het
gebruik van pre-modern organische meststoffen (zoals bemeste dierlijke
mest) zonder enige anorganische stikstof. Zij willen ook de
verscheidenheden van het "erfgoed" gewas eerder dan wetenschappelijk
betere gewassen, en, natuurlijk, geen genetisch-gebouwde zaden.
Wat zich zoals Vrienden van de Aarde en Greenpeace groepeert
slaag te realiseren er niet in is dat de verarmde landbouw gezien door
Afrika vandaag meer dan een extreme versie van hun pre-modern fantasie
klein is. De rijke landen keuren echt dit soort niet de landbouw
goed thuis (minder dan 1 percent van de V.S. cropland momenteel, en in
Europa slechts 4 percenten) organisch wordt bewerkt, maar dat houdt de
organische landbouw geen activisten van het proberen tegen om de visie
aan overheden en landbouwers in Afrika te verkopen. De de
organische landbouwactivisten zien eigenlijk het lage gebruik van
Afrika van chemische meststoffen (één reden voor lage
gewassenopbrengsten, die één derde het Aziatische gemiddelde) zijn
als voordeel, aangezien zij gemakkelijker kunnen worden verklaard
organisch.
Niet-productief en slecht, maar verklaarde organisch.
Nu vertellen de Europese activisten in het bijzonder Afrikaanse
overheden zij vanaf het goedkeuren van om het even welke
genetisch-gebouwde gewassen zouden moeten blijven, die als GMOs worden
bekend. Deze gewassen werden eerst geïntroduceerd in het midden
van de jaren '90 en worden gekweekt met succes (en tot dusver zonder
enig gedocumenteerd ongeluk) in 23 landen rond de wereld, met inbegrip
van een aantal ontwikkelingslanden zoals China, India, Filippijnen,
Argentinië en Brazilië.
Zij zijn populair met landbouwers omdat zij helpen de kosten van
onkruid en insectcontrole drukken, en hebben de eigen
wetenschappelijke autoriteiten van Europa geen nieuw risico voor
volksgezondheid of milieu van om het even welk dozens verschillende
GMO gewassen gevonden die door regelgevers tot dusver worden
goedgekeurd (vinden onderschreven door de Koninklijke Maatschappij in
Londen, de Britse Medische Vereniging, de Franse Academie van
Wetenschappen, de Franse Academie van Geneeskunde, de Duitse Academies
van Wetenschap en Menswetenschappen, en het Directoraat van het
Onderzoek van de Europese Unie).
Maar toch wanneer de Europese activisten aan Afrikanen over GMOs
spreken, verbergen zij deze goedaardige officiële beoordelingen en
verkeer in plaats daarvan in vrees.
In 2002, bezocht een officiële delegatie van Zambia het UK om
raad op ertoe te brengen om al dan niet om GMO graan van de Verenigde
Staten als voedselhulp tijdens een droogtenoodsituatie goed te keuren.
Dit was het zelfde graan Amerikanen had gegeten sinds 1996, maar
Zambians werden verteld door Greenpeace dat als GMOs in hun land
werden gelaten, de organische opbrengsverkoop aan Europa zou
instorten; een organisatie noemde het Genetische Alarm van het
Voedsel dat van "onbekend wordt gewaarschuwd en unassessed
implicaties" van het eten van het voedsel van GM; en een
genoemde groep de Landbouw en de Zorg van het Vee waarschuwde Zambians
dat het graan van GM retrovirus gelijkaardig aan HIV kon vormen.
Deze onjuiste beweringen maakten Zambians in volledig het
verbieden van GMOs bang.
Zoals Zambiaanse President Levy Mwanawasa tegelijkertijd,
"eenvoudig verklaarde omdat mijn mensen hongerig zijn, die geen
rechtvaardiging is om hen vergift te geven."
Een groep meestal Europese NGOs, dit keer dat door Vrienden van
de Aarde wordt geleid, zette toen de desinformatiecampagne tegen GMOs
voort bij de Top van de Wereld bij de Duurzame Ontwikkeling in
Johannesburg. Zij trainden hun Afrikaanse partners in het
ondertekenen van een open brievenwaarschuwing dat GMOs allergieën,
chronische giftige gevolgen en kanker zou kunnen veroorzaken. Op
deze zelfde vergadering in 2002, werkten twee Nederlandse
organisaties, HIVOS en NOVIB, met partnergroepen samen van België,
Duitsland en het UK om voor te betalen zogenaamde "kleine landbouwers
maart" op Johannesburg dat met een voorspelbare verklaring beëindigde
dat Afrikanen "nr aan genetisch gewijzigd voedsel." zeggen
De lokale Afrikaanse organisator van deze inspanning, die geen
landbouwer zelf was, verklaarde later dat hij aan GMO voedsel werd
verzet omdat hij was verteld zij de genetische samenstelling van het
menselijke lichaam zouden veranderen. Een Afrikaanse minister op
deze vergadering vroeg de Beheerder Andrew Natsios van de HULP van de
V.S. "als het" waar was dat GMO de gewassen varkensgenen bevatten.
Deze vrezen campagnes, opgezet door Europese activisten en
betaald voor met Europees geld, waren jammer genoeg efficiënt in
Afrika. Vanaf 2008, heeft slechts één land op het continent -
Zuid-Afrika - het voor landbouwers wettelijk gemaakt om om het even
welke genetisch-gebouwde gewassen bij allen te planten.
Zuid-Afrika kon de schade vermijden slechts omdat het een
science-based regelgevend systeem op zijn plaats voor GMO veiligheid
verscheidene jaren had alvorens de activisten van Europa begonnen een
campagne voerend tegen de technologie.
Waarom zijn de overheden in Afrika, met hun burgerschap van
meestal slechte en niet-productieve landbouwers, die goedkeuren een
verstedelijkt Europees perspectief naar deze nieuwe technologie?
Afrika volgt Europa in dit geval, eerder dan de Verenigde
Staten, wegens een trio van voortdurende post-koloniale verhoudingen.
De het landbouwbedrijfuitvoer van Afrika naar Europa is zes keer
zo groot zoals de uitvoer naar de Staten Untied, zodat is het Europese
smaken van de consument en Europese regelgevende systemen die
Afrikanen voelen moeten zij nabootsen. Afrika wordt ook drie
keer zo veel buitenlandse hulp van Europa in vergelijking met de
Verenigde Staten, zodat wanneer het Europese donorsadvies tegen GMO
gewassen, Afrikaanse overheden moet luisteren. Europa draagt
veel ook drie keer zo tot de Toevertrouwde gelden van de Globale
Faciliteit van het Milieu bij (GEF) zoals de Verenigde Staten, zodat
wanneer het Programma van het Milieu van de Verenigde Naties GEF geld
gebruikt om Afrikanen te tonen hoe te om GMOs te regelen, keuren zij
de verstikkende Europese benadering goed.
Rijkst van smaken wordt opgelegd aan slechtst van mensen.
Gelukkig zoeken sommige onafhankelijk-gelete op Amerikanen en
Afrikanen manieren om van dit patroon uit te breken. Sinds 2006,
braving de Rekening en Melinda Gates Foundation kritiek van
anti-wetenschap NGOs om privé-toelage financiering voor een nieuw
initiatief te verstrekken genoemd een Alliantie voor een Groene
Revolutie in Afrika, die door de vroegere Verenigde Naties
Secretaris-generaal Kofi Annan wordt voorgezeten. Dit project
zal de conventionele wetenschappelijke technieken van het
installatiefokken gebruiken om betere zaadverscheidenheden aan
Afrikaanse landbouwers te brengen.
Toen dit project werd aangekondigd, een NGO van Europa KORREL
noemde die wordt geprobeerd om te debatteren dat de verbeteringen van
gewassengenetica in Afrika slechts zouden leiden tot grotere armoede,
en een NGO van de Verenigde Staten genoemd Voedsel kritiseerde eerst
het project "naïef" voor zijn veronderstelling dat de Afrikaanse
landbouwers meer science-based productiviteit nodig hadden.
Maar toch dit jaar is de Stichting van Poorten met een ander
onderzoekproject in Afrika, doorgegaan om betere verscheidenheden van
droogte-verdraagzame gewassen te ontwikkelen, eveneens niet alleen
gebruikend traditionele het fokkentechnieken maar genetische techniek.
De gewassen beter in staat om droogte te tolereren zijn precies
wat de slechte landbouwers in Afrika nodig hebben om hun uitweg van
armoede te werken, zodat is het geruststellend om minstens sommige
privé filantropische donors te zien houdend de behoefte van Afrika
aan meer en het betere uiterste van de landbouwbedrijfwetenschap in
mening.
Er zijn niets die verkeerd met de Stichting van Poorten
AGRA, een afzonderlijke organisatie financiert die door Kofi Annan
wordt geleid die heeft verklaard dat het GM maar slechts de geen
conventionele technieken van het installatiefokken zal gebruiken om
betere zaadverscheidenheden aan Afrika te brengen. Wat verkeerd is is dat, volgens de groep Agbio van de de
industriehal, de Stichting van Poorten, een seperateorganisatie aan
AGRA, het fokken van GM financiert. ZAAIT GROOT werkelijk
behoeftepoorten in dit helpen? Zeker niet! Zo wat is Agbio die GROOT ZAAD vertegenwoordigt dat door dit
dwaze artikel probeert te bereiken? Betrekkend de kwestie
misschien? Of Rekening en Melinda werkelijk die zijn de stom om
het bestaan van AGRA in Afrika in gevaar te brengen?
Dit is arrogante koloniale claptrap. Wonkaland kan
slechts worden bewaard als het werk Wonkas in de Fabriek van Charly.
Ik zou Rekening gedacht hebben en de Poorten van Melinda hadden
hun les na de zaak La Wambugu geleerd toen zij probeerden om "het
verhongeren Afrikaanse Kinderen" te redden door een Amerikaanse
sorghum van GM op Afrika onder het mom van het te dwingen die meer
Vitamine A heeft dan inheemse Afrikaanse sorghum. Tegelijkertijd
hun waren reeds twee inheemse rassen niet-GM van sorghum die een
hogere inhoud van de Vitamine A hadden. In elk geval zal één
enkel ei meer vitamine A en proteïne dan om het even welke sorghum
verstrekken. Ik heb om het Afrikaanse landelijke dorp nog te
zien dat geen vrije waaierkippen heeft. Het evenwichtige dieet
is de gewassen van antwoord niet GM. Het gaat enkel tonen hoe de
onwetende Rekening en Melinda werkelijk zijn.
Ik heb het citaat gezien "vandaag het goed om voelt
Afrikaans te zijn". Ik denk dat wanneer wij allemaal over hier
ophouden proberend om Afrikanen te vertellen wat vereisen zij,
namelijk om "tegen te houden door elkaar gooi voor Afrika", dan kunnen
wij een hand tot hen eerlijk uitbreiden. Maar ik zie artikelen als bovengenoemd zoals meer van zelfde gek
om door elkaar te gooien. Het is duidelijk dat er geld aan
gemaakt in Afrika door alle bedrijven is die met landbouw
geïmpliceerd zijn. Deze bedrijven en hun lackeys van USDA
willen meststoffen, landbouwbedrijfmateriaal, pesticiden verkopen,
patenteerden zaden... aan de Afrikanen. Zij niet willen self-sufficient, zelf-bepaalt Afrika.
Afrikanen hebben alle middelen die zij self-sufficient hebben
moeten om zonder de "hulp" van onze landbouwbedrijven zijn.