Zeker hoorde’u ve dat 2008 het jaar hier van een
presidentiële verkiezing in de Verenigde Staten, evenals het jaar
Olympics van de Zomer in Peking is. Persoonlijk, hoop ik
dat 2008 goede voor de Kardinalen van St.Louis zal zijn, het van wie
seizoen dat op Maandag is begonnen wordt.
Dit is ook het Internationale Jaar van de Aardappel, volgens een
besluit door de Verenigde Naties. In 2008, willen de V.N. “voorlichting van het belang van de aardappel als voedsel
in ontwikkelende naties verhogen.”
Het’s het wereld’s vierde-het
meest-belangrijke gewas, na graan, tarwe, en rijst. De Fransen
roepen het de “grondappel” en mijn
landbouwvrienden in de vraag van Zweden het een “aardepeer”—succulente namen voor een handwortelgroente die één van
landbouws’grote werkpaarden is. “De aardappel
produceert voedzamer voedsel sneller, op minder land, en in ruwere
klimaten dan een ander belangrijk gewas,” een V.N.-
website zegt.
De aardappel wordt gekweekt over de hele wereld, met ongeveer
helft die van zijn oogst in ontwikkelingslanden de plaatsvindt.
Het’srijken in calorieën, die tot het maken een
uitstekende energiebron—vooral in naties die meer bezorgd
zijn over ondervoeding dan het dieet van laag-carburatoratkins.
Tot slot groeit de vraag naar het.
Zo eruit ziet de aardappel om een rooskleurige toekomst te
hebben. Maar het heeft ook een rijk verleden, en het heeft een
essentiële rol in economie, handel, en globalisering gespeeld.
De installatie is inheems aan Zuid-Amerika, waar de landbouwers
het voor duizenden jaren hebben gekweekt. De vroegste
aardappels, volgens de Metgezel van Oxford aan Voedsel, waren “klein, misvormd, en knobbly en geproeft” bitter. Door het fokken (genetische veranderingen),
werden zij groter, rounder, en smakelijker.
De Europese ontmoeting met de Nieuwe Wereld begon met het
aardappel’s proces van globalisering. In de 16de
eeuw, plantten de landbouwers in Spanje en Italië hun eerste
aardappels. Dan het overal uitgespreide gewas. Zijn
voordelen waren significant genoeg om occasionele godsdienstige
bezwaren te overwinnen, die op de zorg worden gebaseerd die de
aardappel isn’t overal in de Bijbel vermeldde. De
Ieren kwamen met een knappe oplossing op de proppen aan dit probleem:
Zij bestrooiden heilig water op hun pootaardappelen en plantten
hen op Goede Vrijdag.
Omdat de aardappels met calorieën en gemakkelijk worden
ingepakt te groeien, hun cultuur in Europa het voor grote aantallen
mensen mogelijk maakte om van landbouwbedrijven naar steden te gaan.
Zij “bevrijdden arbeiders van het land,” schrijft de Econoom, en plantten daardoor de zaden voor
de industriële revolutie.
De aardappels voorzagen ook internationale handel, op een
volledig onverwachte manier van brandstof. In de vroege 19de
eeuw, legde Groot-Brittannië hefty tarieven op die als de Wetten van
het Graan worden bekend. Hun doel was binnenlandse landbouw van
de buitenlandse concurrentie te beschermen. Het resultaat moest
voedselprijzen kunstmatig hoog houden, die hielpen rijke landowners
maar uppityfabrikanten frustreerden die Britse consumenten van meer
besteedbaar inkomen wilden genieten. Dat’s altijd
de prijs van protectionisme: Meer geld voor speciale belangen,
en minder contant geld voor gewone mensen.
Het nam de Ierse Hongersnood van de Aardappel in 1840s om de
Wetten van het Graan te herroepen. De heer Robert Peel, de
Conservatieve eerste minister, vroeg hun afschaffing zodat de het
verhongeren inwoners van Ierland te eten iets konden hebben.
Heerste’het morele argument van de schil s,
niettemin kostte dit succes hem spoedig zijn politieke carrière.
Kweken van aardappels kan vrij gemakkelijk ‘zijn’ maar het kweken van een gezondere en sterkere aardappel
die consument heeft profiteert als anti-oxyderend, verbeterde
vitaminen (C, A en E) en het betere zetmeelgehalte zijn moeilijk en
een lang, langzaam proces dat het traditionele fokken gebruikt.
Dat’s enkel hoe de aardappel werkt. Vandaag,
de onderzoekers intragenics gebruikend – biotechnologie
gebruiken om nieuwe trekken van andere aardappelverscheidenheden te
introduceren – om aardappels met deze toegevoegde
waardeeigenschappen te produceren.
De moderne landbouwpraktijken maken de verschijning van een
nieuwe aardappelhongersnood onwaarschijnlijk. Maar toch, vindt
de aardappel zich op het centrum van een nieuwe controverse in Europa,
waar de landbouwers van een speciale verscheidenheid van GM houden
zouden die voor gebruik wordt goedgekeurd. De aardappel in
kwestie isn’t die zelfs voor voedsel wordt gekweekt.
In plaats daarvan, produceert het een zetmeel dat’s
een industrieel ingrediënt voor glanzend document, zelfklevend
cement, en andere producten.
De onnodige’beperkingen van de EU s op de gewassen
van GM zijn de Wetten van het Graan van onze tijd, vooral omdat zij’aangaande het tegenhouden van slechte naties in Afrika en
elders van de goedkeuring van geavanceerde landbouwpraktijken.
Europa kon een betere tijd of een reden nauwelijks kiezen dan
het Internationale Jaar van de Aardappel voor het heroverwegen van
zijn klein-gelet op verzet tegen zinnige biotechnologie.
Dean Kleckner, een landbouwer van Iowa, stoelenwaarheid
over Handel & Technologie www.truthabouttrade.org