The Wall Street Journal De Wall Street Journal
Now and then across the centuries, powerful voices have warned that human activity would overwhelm the earth's resources. Zo nu en dan door de eeuwen heen, krachtige stem hebben gewaarschuwd dat de menselijke activiteit zou overweldigen de rijkdommen van de aarde. The Cassandras always proved wrong. De Cassandra altijd verkeerd. Each time, there were new resources to discover, new technologies to propel growth. Elke keer waren er nieuwe middelen te ontdekken, nieuwe technologieën voor het voortbewegen van de groei. Today the old fears are back. Vandaag de oude angsten weer terug. Although a Malthusian catastrophe is not at hand, the resource constraints foreseen by the Club of Rome are more evident today than at any time since the 1972 publication of the think tank's famous book, "The Limits of Growth." Hoewel een Malthusiaanse catastrofe is niet bij de hand, de middelen voorzien door de Club van Rome zijn duidelijker dan vandaag op ieder moment sinds 1972 de publicatie van de denktank van de beroemdste boek, "De grenzen van de groei." Steady increases in the prices for oil, wheat, copper and other commodities -- some of which have set record highs this month -- are signs of a lasting shift in demand as yet unmatched by rising supply. Gestage stijging van de prijzen voor olie, tarwe, koper en andere grondstoffen - waarvan sommige hebben recordhoogtes deze maand - zijn tekenen van een blijvende verschuiving in de vraag nog een ongeëvenaarde door een stijging van het aanbod. As the world grows more populous -- the United Nations projects eight billion people by 2025, up from 6.6 billion today -- it also is growing more prosperous. Zoals de wereld groeit meer inwonertal - de Verenigde Naties projecten acht miljard mensen in 2025, tegenover 6,6 miljard vandaag - het is ook steeds meer welvarende. The average person is consuming more food, water, metal and power. De gemiddelde persoon consumeert meer voedsel, water, metaal en macht. Growing numbers of China's 1.3 billion people and India's 1.1 billion are stepping up to the middle class, adopting the high-protein diets, gasoline-fueled transport and electric gadgets that developed nations enjoy. De groeiende aantallen van China's 1,3 miljard mensen en India's 1,1 miljard zijn de versterking van de middenklasse, de vaststelling van de eiwitrijke voeding, benzine-aangewakkerd transport en elektrische gadgets die ontwikkelde landen genieten. The result is that demand for resources has soared. Het resultaat is dat de vraag naar middelen is enorm gestegen. If supplies don't keep pace, prices are likely to climb further, economic growth in rich and poor nations alike could suffer, and some fear violent conflicts could ensue. Als levert geen gelijke tred houden, de prijzen zullen waarschijnlijk verder stijgen, de economische groei in rijke en arme landen gelijk zouden kunnen lijden, angst en een aantal gewelddadige conflicten zouden kunnen voortvloeien. Some of the resources now in great demand have no substitutes. Een deel van de middelen die nu in veel vraag hebben geen vervangers. In the 18th century, England responded to dwindling timber supplies by shifting to abundant coal. In de 18de eeuw, Engeland gereageerd op afnemende hout leveringen door een verschuiving te overvloedige steenkool. But there can be no such replacement for arable land and fresh water. Maar er kan geen vervanger voor bouwland en vers water. The need to curb global warming limits the usefulness of some resources -- coal, for one, which emits greenhouse gases that most scientists say contribute to climate change. De noodzaak om de strijd tegen de opwarming van de aarde beperkt het nut van sommige middelen - steenkool, voor een, indien de emissies van broeikasgassen dat de meeste wetenschappers zeggen bijdragen tot klimaatverandering. Soaring food consumption stresses the existing stock of arable land and fresh water. Sterk stijgende consumptie van levensmiddelen benadrukt de bestaande voorraad van bouwland en vers water. "We're living in an era where the technologies that have empowered high living standards and 80-year life expectancies in the rich world are now for almost everybody," says economist Jeffrey Sachs, director of Columbia University's Earth Institute, which focuses on sustainable development with an emphasis on the world's poor. "We leven in een tijdperk waarin de technologieën die de bevoegdheid hebben een hoge levensstandaard en 80 jaar levensverwachting in de rijke wereld zijn nu voor bijna iedereen", zegt econoom Jeffrey Sachs, directeur van de Columbia University Earth Institute, dat zich richt op duurzame ontwikkeling met het accent op de armen in de wereld. "What this means is that not only do we have a very large amount of economic activity right now, but we have pent-up potential for vast increases [in economic activity] as well." "Wat dit betekent is dat niet alleen hebben we een zeer groot bedrag van de economische bedrijvigheid op dit moment, maar we hebben opgehoopt potentieel voor enorme stijgingen [van de economische activiteit] ook." The world cannot sustain that level of growth, he contends, without new technologies. De wereld kan niet volhouden dat het niveau van de groei, concludeert hij, zonder nieuwe technologieën. Americans already are grappling with higher energy and food prices. Amerikanen zijn al worstelen met een hogere energie-en voedselprijzen. Although crude prices have dropped in recent days, there's a growing consensus among policy makers and industry executives that this isn't just a temporary surge in prices. Hoewel ruwe prijzen gedaald zijn in de afgelopen dagen is er een groeiende consensus tussen de beleidsmakers en de industrie leidinggevenden dat dit niet alleen een tijdelijke stijging van de prijzen. Some of these experts, but not all of them, foresee a long-term upward shift in prices for oil and other commodities. Sommige van deze deskundigen, maar niet alle, in een lange termijn opwaartse verschuiving in de prijzen voor olie en andere grondstoffen. Today's dire predictions could prove just as misguided as yesteryear's. Vandaag de dire voorspellingen zou kunnen blijken net zo verkeerd als weleer. "Clearly we'll have more and more problems, as more and more [people] are going to be richer and richer, using more and more stuff," says Bjorn Lomborg, a Danish statistician who argues that the global-warming problem is overblown. "Natuurlijk hebben we meer en meer problemen, omdat meer en meer [personen] zullen worden rijker en rijker worden, met behulp van meer en meer dingen", zegt Bjorn Lomborg, een Deense statisticus die beweert dat de globale opwarming-probleem is overblown . "But smartness will outweigh the extra resource use." "Maar smartness zal opwegen tegen de extra middelen gebruiken." Some constraints might disappear with greater global cooperation. Sommige beperkingen kunnen verdwijnen met een grotere mondiale samenwerking. Where some countries face scarcity, others have bountiful supplies of resources. Indien sommige landen staan schaarste, anderen hebben waardige leveringen van de middelen. New seed varieties and better irrigation techniques could open up arid regions to cultivation that today are only suitable as hardscrabble pasture; technological breakthroughs, like cheaper desalination or efficient ways to transmit electricity from unpopulated areas rich with sunlight or wind, could brighten the outlook. Nieuw zaad van rassen en betere irrigatie-technieken kunnen openen droge gebieden voor de landbouw dat vandaag de dag zijn alleen geschikt als hardscrabble grasland; technologische doorbraken, zoals goedkopere ontzilting of efficiënte manieren te zenden elektriciteit uit onbewoonde gebieden rijk aan zonlicht of wind, kan fleuren de vooruitzichten. In the past, economic forces spurred solutions. In het verleden, de economische krachten een aanzet gegeven tot oplossingen. Scarcity of resource led to higher prices, and higher prices eventually led to conservation and innovation. Schaarste van de middelen heeft geleid tot hogere prijzen en hogere prijzen leidde uiteindelijk tot de instandhouding en innovatie. Whale oil was a popular source of lighting in the 19th century. Whale olie was een populaire bron van verlichting in de 19e eeuw. Prices soared in the middle of the century, and people sought other ways to fuel lamps. De prijzen omhoog in het midden van de eeuw, en de mensen gezocht naar andere manieren om brandstof lichten. In 1846, Abraham Gesner began developing kerosene, a cleaner-burning alternative. In 1846, Abraham Gesner begonnen met het ontwikkelen van kerosine, een schoner-branden alternatief. By the end of the century, whale oil cost less than it did in 1831. Tegen het einde van de eeuw, walvis olie kost minder dan in 1831. A similar pattern could unfold again. Een soortgelijk patroon kan ontvouwen. But economic forces alone may not be able to fix the problems this time around. Maar de economische krachten alleen mogelijk niet in staat de problemen op te lossen rond deze tijd. Societies as different as the US and China face stiff political resistance to boosting water prices to encourage efficient use, particularly from farmers. Verenigingen zoals verschillende als de VS en China zien zich voor een zware politieke weerstand tegen het stimuleren van de prijzen van water te bevorderen efficiënt gebruik, met name uit boeren. When resources such as water are shared across borders, establishing a pricing framework can be thorny. Wanneer hulpbronnen zoals water worden verdeeld over de grenzen heen, tot oprichting van een prijsbeleid kader kan worden netelige. And in many developing nations, food-subsidy programs make it less likely that rising prices will spur change. En in veel ontwikkelingslanden, voedsel-subsidie-programma's maken het minder waarschijnlijk dat de stijging van de prijzen zullen aansporen verandering. This troubles some economists who used to be skeptical of the premise of "The Limits to Growth." Deze problemen van sommige economen die gebruikt worden sceptisch over het uitgangspunt van "Grenzen aan de groei." As a young economist 30 years ago, Joseph Stiglitz said flatly: "There is not a persuasive case to be made that we face a problem from the exhaustion of our resources in the short or medium run." Als jonge econoom 30 jaar geleden, Joseph Stiglitz zei botweg: "Er is geen overtuigend te zeggen dat we geconfronteerd met een probleem van de uitputting van onze middelen op korte of middellange termijn." Today, the Nobel laureate is concerned that oil is underpriced relative to the cost of carbon emissions, and that key resources such as water are often provided free. Vandaag is de Nobelprijswinnaar is bezorgd over het feit dat olie is underpriced in verhouding tot de kosten van kooldioxide-uitstoot, en dat de essentiële hulpbronnen zoals water worden vaak gratis. "In the absence of market signals, there's no way the market will solve these problems," he says. "Bij afwezigheid van de markt, is het niet mogelijk de markt zal deze problemen oplossen", zegt hij. "How do we make people who have gotten something for free start paying for it? That's really hard. If our patterns of living, our patterns of consumption are imitated, as others are striving to do, the world probably is not viable." "Hoe maken we mensen die een beetje iets gratis gaan betalen voor het? Dat is echt moeilijk. Als onze leefpatronen, onze consumptiepatronen zijn nagebootst, zoals anderen zijn streven te doen, de wereld waarschijnlijk niet haalbaar is." Dennis Meadows, one of the authors of "The Limits to Growth," says the book was too optimistic in one respect. Dennis Meadows, een van de auteurs van "Grenzen aan de groei," zegt het boek is te optimistisch in een opzicht. The authors assumed that if humans stopped harming the environment, it would recover slowly. De auteurs van uitgegaan dat als de mens gestopt met nadelige gevolgen voor het milieu, zou herstellen langzaam. Today, he says, some climate-change models suggest that once tipping points are passed, environmental catastrophe may be inevitable even "if you quit damaging the environment." Vandaag, zegt hij, wat de klimaatverandering, modellen suggereren dat een keer storten punten worden doorgegeven, ecologische catastrofe onvermijdelijk kan zijn, zelfs "als je quit schadelijk voor het milieu." One danger is that governments, rather than searching for global solutions to resource constraints, will concentrate on grabbing share. Een gevaar is dat de regeringen, in plaats van te zoeken naar oplossingen voor mondiale middelen, zal zich concentreren op grijpen aandeel. China has been funding development in Africa, a move some US officials see as a way for it to gain access to timber, oil and other resources. China is de financiering van de ontwikkeling in Afrika, een zet enkele Amerikaanse functionarissen zien als een manier is om toegang te krijgen tot hout, olie en andere hulpbronnen. India, once a staunch supporter of the democracy movement in military-run Myanmar, has inked trade agreements with the natural-resource rich country. India, ooit een fervent voorstander van de democratische beweging in militaire-run Myanmar, eerste platencontract heeft handelsovereenkomsten met de natuurlijke hulpbron-rijk land. The US, European Union, Russia and China are all vying for the favor of natural-gas-abundant countries in politically unstable Central Asia. De Amerikaanse, Europese Unie, Rusland en China zijn alle vying voor de gunst van de natuurlijke-gas-rijke landen in politiek instabiele Centraal-Azië. Competition for resources can get ugly. De concurrentie om de middelen kunnen krijgen lelijk. A record drought in the Southeast intensified a dispute between Alabama, Georgia and Florida over water from a federal reservoir outside Atlanta. Een record droogte in het zuidoosten geïntensiveerd een geschil tussen Alabama, Georgia en Florida over het water uit een federale reservoir buiten Atlanta. A long-running fight over rights to the Cauvery River between the Indian states of Karnataka and Tamil Nadu led to 25 deaths in 1991. Een langlopende strijd om de rechten op de Cauvery River tussen de Indiase deelstaten Karnataka en Tamil Nadu heeft geleid tot 25 doden in 1991. Economists Edward Miguel of the University of California at Berkeley and Shanker Satyanath and Ernest Sergenti of New York University have found that declines in rainfall are associated with civil conflict in sub-Saharan Africa. Economen Edward Miguel van de Universiteit van Californië in Berkeley en Shanker Satyanath en Ernest Sergenti van New York University hebben vastgesteld dat de dalingen van de hoeveelheid neerslag in verband worden gebracht met het maatschappelijk conflict in Afrika bezuiden de Sahara. Sierra Leone, for example, which saw a sharp drop in rainfall in 1990, plunged into civil war in 1991. Sierra Leone, bijvoorbeeld, die zag een sterke daling van de regenval in 1990, terecht in de burgeroorlog in 1991. A Car for Every Household Een auto voor elk huishouden The rise of China and India already has changed the world economy in lasting ways, from the flows of global capital to the location of manufacturing. De opkomst van China en India, al is er veranderd in de wereld-economie een duurzame manier, uit de stromen van de mondiale kapitaal naar de locatie van de industrie. But they remain poor societies with growing appetites. Maar ze blijven arme samenlevingen met een groeiende appetites. Nagpur in central India once was known as one of the greenest metropolises in the country. Nagpur in India een keer centraal stond bekend als een van de groenste steden van het land. Over the past decade, Nagpur, now one of at least 40 Indian cities with more than a million people, has grown to roughly 2.5 million from 1.7 million. In de afgelopen tien jaar, Nagpur, nu een van ten minste 40 Indiase steden met meer dan een miljoen mensen, is uitgegroeid tot ongeveer 2,5 miljoen van 1,7 miljoen. Local roads have turned into a mess of honking cars, motorbikes and wandering livestock under a thick soup of foul air. De lokale wegen zijn veranderd in een puinhoop van honking auto's, motorfietsen en zwervende vee onder een dikke soep van vals lucht. "Sometimes if I see something I like, I just buy it," says Sapan Gajbe, 32 years old, a dentist shopping for an air conditioner at Nagpur's Big Bazaar mall. "Soms als ik zie iets wat ik graag, ik heb net te kopen," zegt Sapan Gajbe, 32 jaar oud, een tandarts te winkelen voor een airconditioner in Nagpur de Grote Bazaar winkelcentrum. A month earlier, he bought his first car, a $9,000 Maruti Zen compact. Een maand eerder, kocht hij zijn eerste auto, een $ 9000 Maruti Zen compact. In 2005, China had 15 passenger cars for every 1,000 people, close to the 13 cars per 1,000 that Japan had in 1963. In 2005 had China 15 personenauto's voor elke 1000 mensen, in de buurt van de 13 auto's per 1000 dat Japan had in 1963. Today, Japan has 447 passenger cars per 1,000 residents, 57 million in all. Vandaag heeft Japan 447 personenauto's per 1000 inwoners, 57 miljoen in totaal. If China ever reaches that point, it would have 572 million cars -- 70 million shy of the number of cars in the entire world today. Als China ooit heeft bereikt dat punt zou hebben 572 miljoen auto's - 70 miljoen verlegen van het aantal auto's in de hele wereld van vandaag. China consumes 7.9 million barrels of oil a day. China verbruikt 7,9 miljoen vaten olie per dag. The US, with less than one quarter as many people, consumes 20.7 million barrels. De VS, met minder dan een kwart als veel mensen, verbruikt 20,7 miljoen vaten. "Demand will be going up, but it will be constrained by supply," ConocoPhillips Chief Executive Officer James Mulva has told analysts. "De vraag zal zijn naar een hoger gelegen, maar het zal worden beperkt door het aanbod," ConocoPhillips Chief Executive Officer James Mulva heeft verteld analisten. "I don't think we are going to see the supply going over 100 million barrels a day, and the reason is: Where is all that going to come from?" "Ik denk niet dat we gaan zien de levering zal meer dan 100 miljoen vaten per dag, en de reden daarvoor is: Waar is al dat vandaan moeten komen?" Says Harvard economist Jeffrey Frankel: "The idea that we might have to move on to other sources of energy -- you don't have to buy into the Club of Rome agenda for that." Zegt de Harvard-econoom Jeffrey Frankel: "Het idee dat we zouden kunnen hebben om verder te gaan naar andere bronnen van energie - hoef je niet te koop in de Club van Rome agenda voor." The world can adjust to dwindling oil production by becoming more energy efficient and by moving to nuclear, wind and solar power, he says, although such transitions can be slow and costly. De wereld kan aanpassen aan het afbrokkelen zijn olieproductie door meer energie-efficiënte en door zich in de nucleaire-, wind-en zonne-energie, zegt hij, hoewel een dergelijke overgangen kunnen tijdrovend en kostbaar. Global Thirst Global Dorst There are no substitutes for water, no easy alternatives to simple conservation. Er zijn geen substituut voor water, geen eenvoudige alternatieven voor eenvoudige instandhouding. Despite advances, desalination remains costly and energy intensive. Ondanks de vooruitgang, ontzilting blijft duur en energie-intensieve. Throughout the world, water is often priced too low. In de hele wereld, het water is vaak te laag geprijsd. Farmers, the biggest users, pay less than others, if they pay at all. Boeren, de grootste gebruikers, minder betalen dan andere, als ze betalen op alle. In California, the subsidized rates for farmers have become a contentious political issue. In Californië, de gesubsidieerde prijzen voor de boeren zijn uitgegroeid tot een omstreden politiek thema. Chinese farmers receive water at next to no cost, accounting for 65% of all water used in the country. Chinese boeren ontvangen op het water naast geen kosten, goed voor 65% van alle water dat wordt gebruikt in het land. In Pondhe, an Indian village of about 1,000 on a barren plateau east of Mumbai, water wasn't a problem until the 1970s, when farmers began using diesel-powered pumps to transport water farther and faster. In Pondhe, een Indisch dorp van ongeveer 1000 op een kale hoogvlakte ten oosten van Mumbai, het water was geen probleem tot de jaren 1970, toen de boeren begon met het gebruik van diesel aangedreven pompen voor het vervoer van water verder en sneller. Local wells used to overflow during the monsoon season, recalls Vasantrao Wagle, who has farmed in the area for four decades. Lokale bronnen gebruikt voor de overflow tijdens de moesson seizoen, herinnert Vasantrao Wagle, die heeft gekweekt in het gebied gedurende vier decennia. Today, they top off about 10 feet below the surface, and drop even lower during the dry season. Vandaag is ze top off ongeveer 10 meter onder de oppervlakte, en de daling zelfs nog lager tijdens het droge seizoen. "Even when it rains a lot, we aren't getting enough water," he says. "Zelfs als het regent veel, we zijn niet genoeg te bieden water", zegt hij. Parched northern China has been drawing down groundwater supplies. Het droge noorden van China is de uitwerking van het grondwater levert. In Beijing, water tables have dropped hundreds of feet. In Beijing, water tabellen zijn gedaald honderden voeten. In nearby Hebei province, once large Baiyangdian Lake has shrunk, and survives mainly because the government has diverted water into it from the Yellow River. In de nabijgelegen provincie Hebei, eenmaal groot Baiyangdian Lake is gekrompen, en overleeft met name omdat de regering heeft doorgeschakeld naar het water van de Gele Rivier. Climate change is likely to intensify water woes. Klimaatverandering is waarschijnlijk te intensiveren haar gebeden omwille van het water. Shifting weather patterns will be felt "most strongly through changes in the distribution of water around the world and its seasonal and annual variability," according to the British government report on global warming led by Nicholas Stern. Verschuiving van weerpatronen zal worden gevoeld "het sterkst door veranderingen in de verdeling van water in de wereld en de seizoens-en jaarlijkse schommelingen", aldus de Britse regering verslag uit over de opwarming van de aarde onder leiding van Nicholas Stern. Water shortages could be severe in parts Africa, the Middle East, southern Europe and Latin America, the report said. Water kan worden ernstige tekorten in delen Afrika, het Midden Oosten, Zuid-Europa en Latijns-Amerika, het verslag gezegd. Feeding the Hungry De hongerigen China's farmers need water because China needs food. China's boeren water nodig, omdat China moet eten. Production of rice, wheat and corn topped out at 441.4 million tons in 1998 and hasn't hit that level since. De productie van rijst, tarwe en maïs aangevuld uit op 441,4 miljoen ton in 1998 en heeft geen hit, omdat dat niveau. Sea water has leaked into depleted aquifers in the north, threatening to turn land barren. Sea water is uitgelekt naar de uitgeputte watervoerende lagen in het noorden, dreigt te beurt het land onvruchtbaar. Illegal seizures of farmland by developers are widespread. Illegale inbeslagnemingen van landbouwgrond door de ontwikkelaars zijn wijdverbreid. The government last year declared that it would not permit arable land to drop below 120 million hectares (296 million acres), and said it would beef up enforcement of land-use rules. De regering heeft vorig jaar aangegeven dat zij niet zou toestaan dat het bouwland te laten vallen onder de 120 miljoen hectare (296 miljoen hectare), en zei dat het rundvlees op de handhaving van de ruimtelijke regels. The farmland squeeze is forcing difficult choices. De landbouwgrond squeeze dwingt moeilijke keuzes. After disastrous floods in 1998, China started paying some farmers to abandon marginal farmland and plant trees. Na de rampzalige overstromingen in 1998 is China begonnen met het betalen van sommige landbouwers af te zien van marginale landbouwgronden en plant bomen. That "grain-to-green" program was intended to reverse the deforestation and erosion that exacerbated the floods. Dat "graan-en-groene"-programma was bedoeld om de achteruitgang van de ontbossing en erosie die nog verergerd de overstromingen. Last August, the government stopped expanding the program, citing the need for farmland and the cost. Afgelopen augustus heeft de regering gestopt met het uitbreiden van het programma, verwijzend naar de behoefte aan landbouwgrond en de kosten. A growing taste for meat and other higher-protein food in the developing world is boosting demand and prices for feed grains. Een groeiende smaak van vlees en andere hogere eiwit-voedsel in de ontwikkelingslanden is het stimuleren van de vraag en de prijzen voor voedergranen. "There are literally hundreds of millions of people...who are making the shift to protein, and competition for food world-wide is a new reality," says William Doyle, chief executive officer of fertilizer-maker Potash Corp. of Saskatchewan. "Er zijn letterlijk honderden miljoenen mensen die ... zijn die de verschuiving naar eiwit, en de concurrentie voor voedsel ter wereld is een nieuwe realiteit," zegt William Doyle, chief executive officer van meststof-maker Potash Corp van Saskatchewan. It takes nearly 10 pounds of grain to produce one pound of pork -- the staple meat in China -- and more than double that to produce a pound of beef, according to Vaclav Smil, a University of Manitoba geographer who studies food, energy and environment trends. Het duurt bijna 10 kilo graan voor de productie van een pond van varkensvlees - stapelvezels het vlees in China - en meer dan het dubbele van dat voor de productie van een pond rundvlees, volgens Vaclav SMIL, een universiteit van Manitoba geograaf die studies voedsel, energie en milieu trends. The number of calories in the Chinese diet from meat and other animal products has more than doubled since 1990, according to the UN Food and Agriculture Organization. Het aantal calorieën in de Chinese dieet van vlees en andere dierlijke producten is meer dan verdubbeld sinds 1990, volgens de VN-Voedsel-en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties. But China still lags Taiwan when it comes to per-capita pork consumption. Maar China Taiwan nog steeds achterblijft als het gaat om de per capita consumptie van varkensvlees. Matching Taiwan would increase China's annual pork consumption by 11 billion pounds -- as much pork as Americans eat in six or seven months. Gevonden Taiwan zou toenemen China's jaarlijkse consumptie van varkensvlees met 11 miljard pond - zoveel varkensvlees eet als de Amerikanen in zes of zeven maanden. Searching for Solutions Zoeken naar oplossingen The 1972 warnings by the Club of Rome -- a nongovernmental think tank now based in Hamburg that brings together academics, business executives, civil servants and politicians to grapple with a wide range of global issues -- struck a chord because they came as oil prices were rising sharply. De 1972 waarschuwingen van de Club van Rome - een niet-gouvernementele denktank nu gevestigd in Hamburg, dat brengt academici, zakenlieden, ambtenaren en politici te worstelen met een breed scala van mondiale vraagstukken - raakten een snaar, omdat zij kwam als de olieprijzen zijn sterk stijgende. Oil production in the continental US had peaked, sparking fears that energy demand had outstripped supply. De olieproductie in de Verenigde Staten was een hoogtepunt, vonkend vreest dat de vraag naar energie had overtroffen. Over time, America became more energy efficient, overseas oil production rose and prices fell. Na verloop van tijd-Amerika werd meer energie-efficiënt, olie overzeese productie steeg en de prijzen viel. The dynamic today appears different. De dynamiek van vandaag blijkt anders. So far, the oil industry has failed to find major new sources of crude. Tot nu toe zijn de olie-industrie er niet in is geslaagd om grote nieuwe bronnen van ruwe olie. Absent major finds, prices are likely to keep rising, unless consumers cut back. Bij gebrek aan grote vondsten, de prijzen zullen waarschijnlijk blijven stijgen, tenzij de consument bezuinigen. Taxes are one way to curb their appetites. Belastingen zijn een manier om verandering te brengen in hun appetites. In Western Europe and Japan, for example, where gas taxes are higher than in the US, per capita consumption is much lower. In West-Europa en Japan, bijvoorbeeld, waar gas belastingen zijn hoger dan in de VS, de consumptie per capita ligt veel lager. New technology could help ease the resource crunch. Nieuwe technologie kan helpen om de bron crunch. Advances in agriculture, desalination and the clean production of electricity, among other things, would help. Ontwikkelingen op het gebied van landbouw, ontzilting en de schone productie van elektriciteit, onder andere, zou helpen. But Mr. Stiglitz, the economist, contends that consumers eventually will have to change their behavior even more than then did after the 1970s oil shock. Maar de heer Stiglitz, de econoom, concludeert dat de consument uiteindelijk zal moeten veranderen hun gedrag zelfs meer dan daarna hadden na de jaren 1970 oliecrisis. He says the world's traditional definitions and measures of economic progress -- based on producing and consuming ever more -- may have to be rethought. Hij zegt dat de wereld van de traditionele definities en maatregelen van de economische vooruitgang - gebaseerd op het produceren en consumeren steeds meer - wellicht moet worden herzien. In years past, the US, Europe and Japan have proven adept at adjusting to resource constraints. In de afgelopen jaren, de VS, Europa en Japan hebben bewezen bedreven in het aanpassen aan middelen. But history is littered with examples of societies believed to have suffered Malthusian crises: the Mayans of Central America, the Anasazi of the US Southwest, and the people of Easter Island. Maar de geschiedenis is bezaaid met voorbeelden van samenlevingen geloofd te hebben geleden Malthusiaanse crises: de Maya's in Midden-Amerika, de Anasazi van het Amerikaanse Zuidwesten, en de bevolking van Paaseiland. Those societies, of course, lacked modern science and technology. Deze maatschappijen, natuurlijk, niet over de moderne wetenschap en technologie. Still, their inability to overcome resource challenges demonstrates the perils of blithely believing things will work out, says economist James Brander at the University of British Columbia, who has studied Easter Island. Toch is hun onvermogen om de uitdagingen van hulpbronnen toont de gevaren van vrolijk geloven ze zal worden, zegt econoom James Brander aan de Universiteit van British Columbia, die heeft onderzocht Paaseiland. "We need to look seriously at the numbers and say: Look, given what we're consuming now, given what we know about economic incentives, given what we know about price signals, what is actually plausible?" "We moeten serieus kijken naar de cijfers en zeggen:" Kijk, gegeven wat we nu consumeren, gezien wat wij weten over economische stimulansen, gezien wat we weten over de prijs-signalen, wat is eigenlijk plausibel? " says Mr. Brander. zegt de heer Brander. Indeed, the true lesson of Thomas Malthus, an English economist who died in 1834, isn't that the world is doomed, but that preservation of human life requires analysis and then tough action. Inderdaad, de echte les van Thomas Malthus, een Engels econoom die stierf in 1834, is niet zo dat de wereld gedoemd is, maar dat het behoud van het menselijk leven vereist analyse en dan harde actie. Given the history of England, with its plagues and famines, Malthus had good cause to wonder if society was "condemned to a perpetual oscillation between happiness and misery." Gezien de geschiedenis van Engeland, met haar plagen en hongersnoden, Malthus had een goede reden om de vraag of de samenleving is "veroordeeld tot een voortdurende trilling tussen geluk en ellende." That he was able to analyze that "perpetual oscillation" set him and his time apart from England's past. Dat hij in staat was te analyseren, dat "eeuwige trilling" hem en zijn tijd met uitzondering van Engeland in het verleden. And that capacity to understand and respond meant that the world was less Malthusian thereafter. En dat de capaciteit te begrijpen en te reageren betekende dat de wereld minder Malthusiaanse daarna.
 Add as favourites (30) | Toevoegen als favorieten (30) |  Quote this article on your site | Views: 498 Citeer dit artikel op uw site | bekeken: 498
1.4.6 |
News Nieuws 
