Wto Doha de Besprekingen slepen aan terwijl de Markten
Verandering bevorderen
Gepost door Ross Korves
Vrijdag, 15 Februari 2008
"Op 8 Februari Crawford Falconer, Voorzitter van de
onderhandelingen van het Comité van de Landbouw van de WTO Doha
Ronde, gaf een uitvoerig ontwerp van de landbouwtekst vrij. Het
is zijn beoordeling van wat aan lidoverheden aangenaam kan zijn die op
recente onderhandelingen worden gebaseerd. De daar bovengenoemde
Voorzitter is geen grote verrassingen in het ontwerp en merkte op dat
de overheden politieke keuzen moeten maken om de onderhandelingen
vooruit te bewegen. De marktinvloeden beginnen de
onderhandelingen te overvallen en kunnen hen gemakkelijker maken te
besluiten.
"" De nrverrassingen omvatten de zelfde
tariefverlagingsprogramma's zoals inbegrepen in vroegere ontwerpen.
De ontwikkelde landen zouden huidige lage tarieven door 50
percenten en tarieven boven 75 percenten door 66-73 percenten
verminderen. De ontwikkelingslanden zouden tweederden
verminderingen van ontwikkelde landen maken. De binnenlandse
steunverminderingen zijn ook het zelfde als in discussienota's van
recent December. Dit omvat de handel verstorende steun van de
V.S. de globaal die van het huidige maximum van $48 miljard per jaar
tot $13-16 miljard per jaar wordt verminderd.
Onderhandelingen over gevoelige producten die niet zullen
vereist worden om de volledige tariefverlagingen worden geblokkeerd of
hoger te hebben die bij 4-6 percent van tarieflijnen voor ontwikkelde
landen met 6-8 percenten voor die landen met meer dan 30 percenten van
hun tarieven bij 75 percenten blijven. De ontwikkelingslanden
zouden één derde gevoeligere punten hebben. Alle gevoelige
producten zouden de quota's van het tarieftarief hebben om
vergemakkelijkte markttoegang te waarborgen. Ook, is het aantal
speciale producten voor ontwikkelingslanden niet die moeten om de
volledige tariefverlaging hebben verminderd. Zij op een minimum
van 8 percent van tarieflijnen recht hebben speciaal met een maximum
van 12-20 percent van tarieflijnen. Het debat gaat verder over
of sommige tarieflijnen van om het even welke verminderingen
vrijgesteld zouden moeten zijn.
Het ontwerp omvat taal op de de uitvoerconcurrentie. De EU
was eerder overeengekomen om uitvoersubsidies tegen 2013 te
elimineren, en de V.S. waren overeengekomen om CCC exportkredieten te
beperken tot 180 dagen en hen zelf financiering te maken. De
staatshandelondernemingen die landbouwgoederen uitvoeren moeten geen
verborgen subsidies hebben. De voedselhulp moet behoeften die,
in toelagevorm worden gedreven en niet zijn die aan marktontwikkeling
van het donorland inspanningen worden gebonden.
Het katoen blijft voor diepere en snellere besnoeiingen worden
uitgekozen zoals die in de kaderovereenkomst van 2004 wordt beslist.
Dit omvat snellere verminderingen van binnenlandse steunen,
directe plichts vrije toegang om landmarkten voor minste ontwikkelde
landen en direct verbod van uitvoersubsidies te ontwikkelen. Wat
katoen dat Afrikaanse landen kweekt blijft van het kelderen van de
overeenkomst spreken als genoeg geen katoenen programma's in de V.S.
en de EU wordt gedaan verminderen.
Gezien dit ontwerp weinig verrassingen heeft, is een logische
vraag wat om wordt verlaten te onderhandelen? Sommige landen
eisen dat de V.S. verder GLB op binnenlandse steun tot $11-12 miljard
per jaar verminderen en de EU verder tarieven vermindert. Aan de
omgekeerde kant worden de ontwikkelingslanden verzocht om meer aan
lagere tarieven te doen. De ontwikkelingslanden hebben over het
algemeen hogere tarieven dan ontwikkelde landen, maar vereist om
slechts tweederden verminderingen van het tarieftarief van ontwikkelde
landen te maken, gevoeligere producten ontwikkeld en hebben 8-20
percent van tarieflijnen als speciaal en wat zonder verminderingen.
De landbouwbesprekingen blokkeren opnieuw uit aangezien de
ontwikkelingslanden hun landbouw en industrieën willen beschermen
terwijl het hebben van meer toegang in ontwikkelde landen. Zoals
USTR Susan Schwab onlangs zei, is Òit essentieel dat de
ontwikkelingslanden volledig bij de het onderhandelen lijst blijven
worden vertegenwoordigd. Met die plaats bij de lijst, echter,
komt een graad van verantwoordelijkheid en verantwoordingsplicht dat
verscheidene gevorderde ontwikkelingslanden, die belangrijke spelers
in de wereldeconomie zijn geworden, nog niet aan undertake.Ó gewillig
zijn geweest zij opmerkte ook dat een
laag-gemeenschappelijk-noemerresultaat er niet in zou slagen om de
economische groei te produceren die een hoofdthema voor de ronde is.
De één factor die het proces kan bewegen is de economische
werkelijkheid van de markt. Peter Mandelson, de Commissaris van
de Handel van de EU, nam van in een persmededeling in recent Januari
nota, zijn de voorwaarden ÒMarket sinds het begin van de
handelsbesprekingen veranderd. De prijzen voor alle
belangrijkste landbouwgoederen zoals graangewassen, vlees, en
zuivelfabriek zijn hoger dan verwacht in recente yearsÉarguments ten
gunste van grensbescherming geweest en de steun van de marktprijs is
niet wat zij waren toen wij op lange Doha journey.Ó begonnen
Mandelson kan dat in de EU zien waar de de invoertarieven op
graankorrels en een vereiste om 10 percent van cropland niets uit te
voeren tijdelijk zijn opgeschort. Sommigen geloven de
veranderingen kunnen permanent worden aangebracht. India, één
van de landen het meest tegengesteld aan tariefverlagingen, is het
tarief op palmolie van 88 percenten aan 45 percenten verminderd om
tafelolie voor consumenten meer betaalbaar te maken. Brazilië
elimineerde onlangs zijn de invoertarief op tarwe. De V.S.
konden niet de lagere grenzen op binnenlandse steunen goedgekeurd
hebben als korrel en oliezaad de prijzen niet de laatste jaren waren
gestegen.
De directe uitdaging is deze marktinvloeden in druk voor acties
in de besprekingen te veranderen Doha. Het is natuurlijk voor
overheidsonderhandelaars zich over voorwaarden in het verleden
ongerust maken eerder dan om de toekomst vooruit te lopen. Dat
is extra waar voor landen die decennia beherend markten hebben
doorgebracht om landbouwers nog niet gekwetste stedelijke consumenten
te steunen.
De long-run kans moet voor politici in alle landen leren dat de
markten beter zijn voor producenten en consumenten die de overheid
controleert. Dat zal handelsonderhandelingen meer doenbaar
maken, maar ook minder noodzakelijk. De beste verminderingen van
het tarieftarief zijn die die voorkomen omdat de overheden de
zelfrente van producenten en consumenten in het verminderen van
belastingen op handel erkennen. Dat vereist anders
onderhandelingen op WTO of geen plaats. "