De "kloofjes in Groot-Brittannië die tegen vos jagend aren't
voor de vos," bovengenoemde Braziliaanse landbouwer Luiz Marcos
Suplicy Hafers zijn. "Zij zijn tegen de rest ons die om het even
welke pret." hebben
Ik ontmoette Luiz vorige week in Des Moines terwijl het
deelnemen aan de gebeurtenissen die het de Viering en Symposium van de
Prijs van het Voedsel van de Wereld van 2006 omringen. Wij
maakten deel uit van de hele dag durende, een
landbouwer-aan-landbouwer ronde tafel -- ongeveer twee dozijn ons van
17 verschillende landen die worden verzameld om onze
gemeenschappelijke uitdagingen en een gedeelde visie voor de toekomst
van landbouw te bespreken.
Het was een unieke kans. Door hun eigenlijke aard, neigen
de landbouwers privé mensen te zijn. Soms zijn wij het
gelukkigst wanneer wij alleen worden verlaten om op onze eigen zaken
te letten.
Maar toch daar een fijne lijn tussen het letten van op uw eigen
zaken en het plakken van uw hoofd in de ostrich-als grond. In
onze era van globale economie, moeten wij met de wereld rond ons
vastgrijpen aangezien wij nooit voordien hebben.
Bij de landbouwer-aan-landbouwer ronde tafel, bijvoorbeeld,
leerde ik dat ik iets evenals Diasso Dramane van Burkina Faso deel:
Wij allebei willen toegang tot biotechnologie voor onze
voornaamste gewassen.
Voor eerste blik, zou u dat Diasso niet denken en ik ben gelijk
veel. Hij is een katoenen kweker van West-Afrika; Ik ben
een tarwelandbouwer van Noord-Dakota. Hij leeft in één van de
armste landen in de wereld; Ik leef in zeer het rijkst.
Hij draagt helder gekleurde dashikikledingstukken en spreekt het
Frans; Ik draag blauwe jeans en bespreking zoals een gietvormlid
van movie Fargo (minstens dat welke mensen me vertellen). En ik
zal u waarborgen dat Diasso geen concept de winter Noord- van Dakota
heeft.
Zo wij aren't precies erwten in een peul. Maar wij hebben
allebei de verbazende voordelen van de gewassen en de wens waargenomen
van GM wij uit hen in ons dagelijks werk konden voordeel halen.
De hindernissen zien wij aren't wetenschappelijk onder ogen --
Biotech het katoen is op dit ogenblik wijd beschikbaar en Biotech de
tarwe zou in een korte hoeveelheid tijd kunnen worden op de markt
gebracht -- maar eerder politiek.
Om redenen die verdergaan mystify me, willen de activisten
anti-Biotech ons zowel een hulpmiddel ontzeggen die het verbeteren
landbouw helemaal over de planeet. Ik ben jealous van graan en
sojaboonlandbouwers die Biotech gewassen kunnen planten elk seizoen.
Zij zijn gelukkig om vroege adopters geweest te zijn: Hun
vijanden hadden geen tijd zich te organiseren alvorens deze gewassen
in breed toegelaten gebruik waren - omdat zij veilig waren en
economische steek hielden.
Ik kan helpen niet maar besluit dat de vijanden van Biotech als
die tegenstanders die van vos zijn jagen: Zij aren't voor
landbouwers bij allen. Hoe ter wereld kon u tegen de wens van
Diasso, levend in een land waar de het levensverwachting minder dan 50
jaar lobbyen is, om toegang tot te hebben technologie die uit routine
in de Verenigde Staten en andere naties gebruikte? Tenzij
Burkina Faso wordt toegelaten om de 21ste eeuw in te gaan, zal het
hopeloos slecht blijven.
De bron van vele problemen voor Diasso is
anti-technologiepessimisten, vooral in Europa, die de zaden van vrees
over biotechnologie helemaal over Afrika hebben geplant.
Dientengevolge, hebben vele naties geweigerd om de technologie
op te nemen die hen kan zo veel aanbieden. Zij maken zich
ongerust dat als Europeanen hun markten aan Biotech producten sluiten
die in Afrika worden gekweekt, hun situatie slechter zal draaien dan
het reeds is.
Vele Europese landbouwers zijn meer gefrustreerd dan Diasso.
Ik sprak aan verscheidene van hen bij de
landbouwer-aan-landbouwer ronde tafel en zij zijn diep betrokken over
hun capaciteit om met kwekers te concurreren die kunnen gebruik maken
van wat de biotechnologie aanbiedt. Paradoxaal, is Europa op het
front van wetenschappelijk onderzoek. Enkel vorige week,
kondigde een team van Duitsers de mogelijkheid van een Biotech
moeilijke situatie aan het probleem van tomatenallergieën aan. Niet
het zou ironisch zijn als de landbouwers van de EU niet uit deze
inlandse vindingrijkheid konden voordeel halen?
Maar toch breidt het probleem zich ver voorbij Europa uit.
De vorige week, Mexico vertraagde goedkeuring op zeven
toepassingen voor gebiedstests van Biotech graan. Dit is een de
facto uitbreiding van een moratorium dat op zijn plaats acht jaar.
Hoewel het vermoedelijk vorig jaar werd opgeheven, heeft de
overheid -- die misschien probeert om een oppositiebeweging te
kalmeren die heel dicht in macht deze zomer werd verkozen -- absoluut
niets landbouwers doen helpen die van biotechnologie zouden willen
gebruik maken.
Wij landbouwers kunnen bij de genade van het weer zijn -- dat
een ander ding wij waarhouden van te spreken over -- maar wij moeten
niet bij de genade van overheden zijn die minder om onze welvaart kon
geven. Als wij onze gemeenschappelijke uitdagingen erkennen,
kunnen wij hen kunnen samen verbinden en oplossen.
Terry Wanzek kweekt graan, sojabonen, en tarwe op zijn
familielandbouwbedrijf in Noord-Dakota. Een vroegere de staatswetgever van Nd, M. Wanzek dient als
raadslid van Waarheid over Handel en Technologie
(www.truthabouttrade.org)
Uitdagingen 
De "kloofjes in Groot-Brittannië die tegen vos jagend aren't
voor de vos," bovengenoemde Braziliaanse landbouwer Luiz Marcos
Suplicy Hafers zijn. "Zij zijn tegen de rest ons die om het even
welke pret." hebben
