Wanneer de mensen eerst reageren en later denken, brengt de wet
van onbedoelde gevolgen gewoonlijk zijn lelijk hoofd - zelfs tussen
vrienden groot.
Dat enkel ongeveer het recente besluit van Canada aan slap een
hoog tarief betreffende graan samenvat dat uit de Verenigde Staten
wordt ingevoerd: De Canadese overheid kan denken zij in het
recht zijn, maar zij gaan op het kwetsen van een bos van mensen winden
die absoluut aren't in verkeerd.
Het huidige probleem begon aan het eind van vorig jaar, toen de
Canadese overheid verklaarde dat de Amerikaanse landbouwers graan
dumpten en de Canadese markt overstroomden. Het Canadese
Agentschap van de Diensten van de Grens (CBSA) dat door nieuwe
plichten van $1,65 op elke bushel van onverwerkt korrelgraan wraak
wordt genomen aan te kondigen dat uit de Verenigde Staten wordt
ingevoerd. Volgende maand, zal CBSA besluiten of om het tarief
uit te breiden, het, of misschien wandelen het zelfs verminder.
Ik wil niet de kwestie van opnemen of de Canadezen juist om over
Amerikaanse graanverkoop zijn te klagen. Zij kunnen een eerlijk
punt hier zeer goed maken. Ten minste, stellen hun eerlijke
zorgen voor dat zelfs daarna de integrale toepassing van de
Noordamerikaanse Vrijhandelsovereenkomst, onze twee economieën van
grotere integratie zouden profiteren.
Het resultaat van deze nieuwe tarieven zal eenvoudig ons moeten
verder apart trekken -- en onschuldig voor misdaden straffen die zij
niet begingen. Het is een klassiek geval van onbedoelde
gevolgen.
De eerste slachtoffers van het nieuwe Canadese beleid zijn
Canadezen zelf: De Verenigde Staten voorzien reeds Canada van
ongeveer één vijfde van zijn graan, en de Canadese overheid heeft
net de belasting op het opgeheven. Het nieuwe tarief zal de
prijs van deze invoer met ongeveer 75 percenten verhogen. Dat
betekent de kruidenierswinkel-opslag rekeningen zullen uitgaan.
Misschien denken de politici en de bureaucraten in Ottawa de
gewone burgers bereid zullen zijn om deze last te dragen omdat het
iedereen eveneens zal beïnvloeden. Maar in waarheid, zal het
iedereen niet eveneens beïnvloeden. Sommige Canadezen bevinden
zich om veel te verliezen meer dan anderen.
Het Canadese vee en de varkensproducenten, bijvoorbeeld, zeggen
dat de nieuwe plichten hen zullen dwingen om dieper in hun zakken voor
dierenvoer te graven. De Vereniging van de Canadese
Koeienhoeders beweert dat het tarief ongeveer $100 per hoofd aan de
kosten van graan-gevoed vee zal toevoegen. De Canadese Raad van
het Varkensvlees zegt het de kosten van varkens met ongeveer $20 per
hoofd zal verhogen. (Die zijn Canadese dollars; in Amerikaanse
dollars, komen de hogere kosten aan ruwweg $87 voor vee en $17 voor
varkens.)
De stijgingen van de prijs zoals deze neigen om banen te
beïnvloeden -- met andere woorden, kunnen er zeer goed zijn minder
van hen. Het kon extra druk op de verpakkingsindustrie plaatsen,
en zou mogelijk sommige Canadese banen in Amerikaanse degenen kunnen
veranderen. Het resultaat, de varkens en het vee dat zijn gevoed
en in Canada geoogst kunnen zich nu aan de V.S. bewegen.
In de Verenigde Staten, hebben wij geleerd dat het
protectionisme met een prijs komt. De tarieven op buitenlands
staal en Canadees timmerhout hebben aan bouwskosten -- beïnvloedend
de prijs van nieuwe huizen en, in sommige plaatsen toegevoegd, die het
moeilijker maken om grond voor nieuwe scholen te breken.
De landen die vaak op handelsbelemmeringen werpen denken zij
edele motieven hebben, en inderdaad zij kunnen. Maar wat zij
produceren is ignoble. In plaats van het helpen van, winden zij
vaak op het helpen van slechts één klein segment van hun bevolking
en het kwetsen van de rest. Dat precies wat in Canada op dit
ogenblik met deze graanplicht gebeurt.
Misschien zullen de recente verkiezingen in Canada verandering
brengen. De nieuwe Eerste Minister, Stephen Harper, wordt
begrepen om veel vriendschappelijker naar de Verenigde Staten te zijn
dan zijn voorganger. Het is waarschijnlijk teveel om voor een
Noordamerikaanse landbouwbedrijfrekening te hopen -- een grote unie
van landbouwbeleid die geschillen als huidige verouderd maakt.
Maar misschien kunnen wij voor een zinnigere reactie hopen dan
wij krijgen: een polis met een klein handvol begunstigden en een
grote massa van slachtoffers.
Elke handelsoorlog, geen kwestie hoe edel, schijnt om
onaanvaardbare niveaus van collaterale schade te veroorzaken.
Wanneer de politici en de bureaucraten zullen realiseren
definitief dat de kosten voor velen belangrijker dan de voordelen voor
weinigen zijn?
Tim Burrack heft graan en sojabonen in samenwerking met
zijn broer op hun de familielandbouwbedrijf van Ne Iowa op. Tim
is een Lid van de Raad van Waarheid over Handel en Technologie
(www.truthabouttrade.org) een nationale groep van het basisbepleiten
die in Des Moines, IA wordt die door landbouwers tot steun van
vrijhandel en biotechnologie wordt gevormd gebaseerd en wordt geleid.
graan-Opeenvolgingen 
Wanneer de mensen eerst reageren en later denken, brengt de wet
van onbedoelde gevolgen gewoonlijk zijn lelijk hoofd - zelfs tussen
vrienden groot.
