Wij’ve het geweten om de kwestie van etikettering ‘in de loop van’ de jaren door dit forum te behandelen.  Gewoonlijk is het onderwerp du jour voedsel.  Niet deze week – etiketteert het besprekingspunt ‘’ maar het specifieke onderwerp werd aan ons via een ‘openbare uitdaging voorgesteld’ die aan het Amerikaanse publiek door Senator Sherrod Brown (DEM, OH) wordt uitgegeven in 23 April..2008 Wall Street titled Dagboek op-ED “t’roepen me een Protectionistisch aantrekken”.  Zo…wie zou moeten of kan een protectionistisch ‘worden geëtiketteerd’?  Eerst, zouden wij allen met wat of wie moeten akkoord gaan een protectionistisch is.  Websters bepaalt protectionistisch zoals:  “een verdediger van overheids economische bescherming voor binnenlandse producenten door beperkingen op buitenlandse concurrenten.”  Webster’s gaat een beschermend tarief bepalen zoals:  “een tarief (belasting) bedoelde hoofdzakelijk binnenlandse producenten eerder dan te beschermen om opbrengst op te brengen.”

 Houdend Webster’s als het bepalen bron, is de handel:  de zaken van het kopen en het verkopen of het ruilen goederen, om in ruil voor een andere goederen te geven”.  

 Het gebruiken van die definities en Brown s’bewering dat van Senator zij die ‘meer handel willen maar met een zeer verschillende reeks regels’ geen protectionistisch zijn – u gaat akkoord?

 Wij eerbiedigen Senator Brown voor het bespreken van de kwestie en het vragen een ‘echt debat over handel’. Maar laat’s dit recht krijgen, wordt Senator Brown gedefinieerd als protectionistisch niet alleen wegens wat hij zegt maar door wat hij d.w.z. zijn…de stemmingsgeschiedenis van de Senaat.  Daar doesn’schijnt t een handelsakkoord te zijn dat hij zal heeft of steunen.  Beschermend Amerikaanse burgers tegen het maken van een winst voor het produceren van producten die andere mensen – in dit land en rond de wereld – behoefte hem een protectionistisch maken? Wat denkt u?

Ben eerste om te becommentariëren dit artikel | Voeg toe als favorieten (32) | Citeer dit artikel op uw plaats | Meningen: 187

Een artikel titled “Stof tot nadenken” In 29 Maart de Econoom besprak hoe de hoge prijzen voor voedselnietjes zoals rijst, tarwe en graan hoofdpijnen voor hulpagentschappen en politici veroorzaken. Dat artikel weergalmt veel van wat wij in krantekoppen over lezen De V.S. en rond de wereld deze dagen – met velen die het argument maken dat de hoge gewassenprijzen en de voedselgewassen die in biofuel productie worden gebruikt armoede (en sommigen zullen aan die honger toevoegen) – kunnen verergeren. Het artikel gaat voorstellen dat ‘de echte uitdaging niet het beschikbare volume van voedsel is; het is het probleem van voedsel dat in de verkeerde plaats en aan een prijs is het slechtst zich niet kan veroorloven.”

Één van de verfrissende punten die in dit bepaalde artikel worden gemaakt verklaarde dat ‘vandaag’de snarigheden tot fundamentele veranderingen kunnen leiden voor beter in de wereld’s benadering van honger en voedseltekorten.” Terwijl de voedselhulp de enige optie voor sommige problemen op korte termijn kan zijn, zal het niet de kwestielange termijn oplossen. Een ‘zilveren-voert’ verhaal dat deze week opdook neemt dat zelfde onderwerp in een lichtjes verschillend licht over – opmakend een actieplan dat centraal bij het probleem voor een specifiek gebied zal krijgen. In dit geval, verhongering toe te schrijven aan gewassenmislukking die door droogte wordt veroorzaakt. De Efficiënte Maïs van het Water voor het Project van Afrika (WEMA) is een publiek-private samenwerkingsinspanning die en is ontworpen uitgevoerd om nieuwe rassen van graan te ontwikkelen die droogtesituaties in uniek Afrikaanse voorwaarden kunnen weerstaan. Nu’s dat aan het hart van het probleem krijgt. De ‘moeilijke situatie zal’ niet onmiddellijk zijn en het zal niet totaal zijn – maar het zal absoluut een stap in de juiste richting zijn. Geleid door de Afrikaanse Landbouwstichting van de Technologie en de Internationale Maïs en Tarwe Verbetering Centrum – gesteund door de overheden van Kenia, Oeganda, Tanzania en Zuid-Afrika – gefinancierd met grootmoedige bijdragen van de Rekening & Melinda Gates Foundation en Howard G. Buffett Foundation – en het gebruiken van de technologie van bedrijven zoals BASF en Monsanto, moet het in onze beste rente en dat van de campagnevoerders tegen de armoede en honger inspanningen als dit één en anderen – enkel als het steunen en toejuichen. Ik denk die stof tot nadenken ben!

Commentaren (5) | Voeg toe als favorieten (81) | Citeer dit artikel op uw plaats | Meningen: 697