|
Η άποψη Παγκόσμιας Τράπεζας σχετικά με το εμπόριο και τη
γεωργική ανάπτυξη |
|
|
|
|
Τοποθετημένος από το Ross Korves
|
|
Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2007 |
Η έκθεση 2008 παγκόσμιας ανάπτυξης της Παγκόσμιας
Τράπεζας γεωργία διευθύνσεων για την ανάπτυξη. Αυτό είναι
η 30ή ετήσια έκθεση σχετικά με την ανάπτυξη και το πρώτο στη
γεωργία δεδομένου ότι 1982, τρία τέταρτα των παγκόσμιων
850-900 εκατομμύριο φτωχότερων ανθρώπων ζουν στις αγροτικές
περιοχές και εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από τη γεωργία για τους
οικονομικούς πόρους τους. Το ενδιαφέρον της Παγκόσμιας
Τράπεζας για τις τακτοποιήσεις γεωργικής ανάπτυξης με τον κύκλο
Doha του ΠΟΕ μιλά ως "κύκλος ανάπτυξης."
Ο νέος Πρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας, Robert
Zoellick, είναι πρώην ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ εμπορικός αντιπρόσωπος που
καταλαβαίνει την πολιτική και τα οικονομικά της διεθνούς
εμπορικής και εισοδηματικής αύξησης. Η τράπεζα αποκρίνεται
επίσης σε έναν εσωτερικό λογιστικό έλεγχο που την επέκρινε για
να μη μην εστιάσει περισσότερο στους κινούμενους αγρότες πέρα
από τη γεωργία επιβίωσης. Αυτό έρχεται σε μία εποχή που
καθιστά η οικονομική ανάπτυξη λόγω στην παγκοσμιοποίηση τις
αναπτυσσόμενες χώρες λιγότερο εξαρτώμενες από την Παγκόσμια
Τράπεζα.
Οι αναλύσεις Παγκόσμιας Τράπεζας έχουν υπολογίσει ότι από
2015 τρέχοντα επιχορηγήσεις και δασμολόγια θα μπορούσε να έχει
τα σφαιρικά κόστη ευημερίας $300 δισεκατομμυρίων ετησίως, με
τα δύο τρίτα αυτό που συνδέθηκε με τα γεωργικά δασμολόγια και
τις επιχορηγήσεις. Η γεωργία και τα επεξεργασμένα τρόφιμα
αποτελούν μόνο 6 τοις εκατό του σφαιρικού ΑΕΠ και 9 τοις εκατό
του διεθνούς εμπορίου. Οι αναπτυγμένες αγροτικές πολιτικές
χωρών υπολογίζονται για να κοστίσουν αναπτυσσόμενες χώρες
περίπου $17 δισεκατομμύρια ετησίως, πάνω από 90 τοις εκατό
των οποίων είναι από τα δασμολόγια που περιορίζουν την πρόσβαση
στην αγορά. Υπάρχουν εξαιρέσεις όπως το βαμβάκι όπου μόνο
11 τοις εκατό των δαπανών οφείλονται στα δασμολόγια.
Οι επιχορηγήσεις για τη γεωργία στις αναπτυγμένες χώρες
λαμβάνουν τις συνηθισμένες κριτικές τους. Μεταξύ της
αναπτυγμένης χώρας τα μέλη της υποστήριξης του Οργανισμού
Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) για τη γεωργία ως
τοις εκατό των ακαθάριστων αγροτικών παραλαβών έχουν μειωθεί
από 37 τοις εκατό το 1986-88 σε 30 τοις εκατό το
2002-05. Η ΕΕ, η Ιαπωνία, οι ΗΠΑ και η Κορέα παρέχουν σε
90 τοις εκατό της υποστήριξης των χωρών του ΟΟΣΑ μόνα να
επιτρέψουν της ΕΕ τη μισή από τη συνολική υποστήριξη. Οι
ιαπωνικές πολιτικές ρυζιού, οι πολιτικές ζάχαρης της ΕΕ και οι
πολιτικές ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΎ βαμβακιού επιλέχτηκαν ως παραδείγματα των
συγκεκριμένων προβλημάτων για τις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η έκθεση σημειώνει ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες με την
ισχυρή οικονομική ανάπτυξη τείνουν να ακολουθήσουν το παράδειγμα
των αναπτυγμένων χωρών με την αύξηση της υποστήριξης στη γεωργία
μετά από να έχει περάσει τις δεκαετίες που φορολογούν τη
γεωργία για να υποστηρίξουν τα μη γεωργικά προγράμματα.
Παραδείγματος χάριν, η Κίνα και η Ινδία έχουν μετατοπιστεί
από τη φορολόγηση της γεωργίας στην επιχορήγηση της. Μεταξύ
των αστικοποιημένων αναπτυσσόμενων χωρών το ρύζι και η ζάχαρη
είναι τα δύο προστατευμένα γεωργικά προϊόντα. Η διακοπή
παροχής όλων των δασμολογίων, των εσωτερικών υποστηρίξεων και των
εξαγωγικών επιδοτήσεων υπολογίζεται για να αυξήσει τις
πραγματικές σφαιρικές αξίες του γεωργικού προϊόντος κατά μέσον
όρο από 5,5 τοις εκατό και τα επεξεργασμένα τρόφιμα από
1,3 τοις εκατό. Το μερίδιο των αναπτυσσόμενων χωρών των
συνολικών παγκόσμιων γεωργικών εξαγωγών θα αυξανόταν από 54
τοις εκατό σε 65 τοις εκατό. Η αύξηση μέσων τιμών 5,5
τοις εκατό οδηγείται από τις αυξήσεις τιμών βαμβακιού 20,8
τοις εκατό, των ελαιοσπόρων 15,1 τοις εκατό, των γαλακτοκομικών
προϊόντων 11,9 τοις εκατό και των χονδροειδών σιταριών 7,0
τοις εκατό. Οι τιμές σίτου θα αυξάνονταν κατά μόνο 5,0
τοις εκατό, ρύζι 4,2 τοις εκατό, φρούτα και λαχανικά 2,8
τοις εκατό και ζάχαρη 2,5 τοις εκατό. Τα μεγαλύτερα
κέρδη στο μερίδιο αγοράς εξαγωγών για τις αναπτυσσόμενες χώρες
θα ήταν στους ελαιοσπόρους με μια αύξηση 34 τοις εκατό,
βαμβάκι 27 τοις εκατό, σίτος 21 τοις εκατό, επεξεργασμένα
κρέατα 18 τοις εκατό και ζάχαρη 9 τοις εκατό.
Η γρηγορότερη οικονομική ανάπτυξη από το αυξανόμενο
γεωργικό εμπόριο δεν θα μοιραζόταν εξίσου μεταξύ των
αναπτυσσόμενων χωρών. Η κατ' εκτίμηση αύξηση στην ετήσια
γεωργική παραγωγή το 2015 με την ελευθεροποίηση των συναλλαγών
έναντι σε καμία αλλαγή στις εμπορικές πολιτικές θα ήταν 2,0
τοις εκατό για τη λατινική Αμερική & τις Καραϊβικές Θάλασσες.
Η της νότιας Σαχάρας Αφρική θα ήταν η μόνη άλλη περιοχή
αύξησης σε 0,4 τοις εκατό. Η γεωργική αύξηση για τις
αναπτυσσόμενες χώρες συνολικά θα ήταν 0,3 τοις εκατό.
Οι συντάκτες περιέγραψαν τις απόψεις τους σχετικά με μια
επιτυχή γεωργική συμφωνία κάτω από το Doha γύρω από τις
εμπορικές συζητήσεις. Δεδομένου ότι οι πολιτικές αλλαγές
δασμολογίων αποτελούν 90 τοις εκατό του πιθανού οικονομικού
οφέλους των μεταρρυθμίσεων αγροτικής πολιτικής, θέλουν τα
συνδεδεμένα δασμολόγια μείωσαν αρκετών να κάνουν μια διαφορά στα
ρεύματα συναλλαγών. Με συνδεδεμένα τα μέσος όρος
δασμολόγια δύο φορές στα εφαρμοσμένα δασμολόγια στις αναπτυγμένα
χώρες και δύο και το μισό χρόνο για τις αναπτυσσόμενες χώρες, οι
συνδεδεμένες μειώσεις δασμολογίων πρέπει να είναι μεγαλύτερες
από 50 τοις εκατό για να κάνουν την πραγματική αλλαγή στην
πρόσβαση στην αγορά. Ο αριθμός στοιχείων που
αντιμετωπίζονται ως "ευαίσθητα προϊόντα" με τα υψηλότερα ποσοστά
δασμολογίων θα πρέπει να περιοριστεί αισθητά. Εάν μόνο 1
τοις εκατό των γεωργικών γραμμών δασμολογίων της ΕΕ απαλλάσσεται
των γενικών μειώσεων δασμολογίων, η γενική μέση μείωση
δασμολογίων θα κοβόταν του μισού. Η ίδια ανησυχία
προκαλείται για τα "ειδικά προϊόντα" για τις αναπτυσσόμενες
χώρες που θα είχαν περιορίσει τις μειώσεις δασμολογίων.
Ενώ οι αναπτυσσόμενες χώρες θα έχουν τις μικρότερες
περικοπές δασμολογίων από οι αναπτυγμένες χώρες, οι συντάκτες
θεωρούν ότι σημαντικές μειώσεις δασμολογίων απαιτούνται για να
υποστηρίξουν τη μείωση ένδειας. Το βαμβάκι επιλέγεται ως
συγκομιδή όπου οι μειώσεις των εσωτερικών προγραμμάτων στις
αναπτυγμένες χώρες θα ασκούσαν μέγιστη επίδραση.
Η έκθεση είναι σχετικά θετική προς τις περιφερειακές
εμπορικές συμφωνίες για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Το
εμπόριο μεταξύ των χωρών με τις αμοιβαίες εμπορικές συμφωνίες
αποτελεί το ένα τρίτο του σφαιρικού εμπορίου. Οι
περιφερειακές συμφωνίες μπορούν να αντιμετωπίσουν τα ζητήματα που
δεν είναι μέρος των πολύπλευρων συζητήσεων του ΠΟΕ και μπορούν να
παρέχουν τις οικονομίες κλίμακας όπου οι αγορές μεμονωμένων
χωρών είναι μικρές. Οι της Αφρικής χώρες έχουν κατά
μέσον όρο τέσσερις περιφερειακές εμπορικές συμφωνίες και τις
λατινοαμερικανικές χώρες να έχουν επτά. Μια αναθεώρηση
τράπεζας των περιφερειακών συμφωνιών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι
τα εθνικά εισοδήματα είναι πιθανό να αυξήσουν όπου τα χαμηλά
εξωτερικά ευνοημένα δασμολόγια έθνους έχουν λίγους απαλλαγές
και κανόνες να ενθαρρύνουν το εμπόριο.
Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ένα βασικό στοιχείο
των μεταρρυθμίσεων είναι να αποκτηθούν οι τιμές αγοράς δεξιά
μέσω των ανοικτών εμπορικών πολιτικών. Αυτός δεν θα έλυνε
όλα τα προβλήματα των αναπτυσσόμενων χωρών, αλλά είναι δύσκολο
να φανταστεί τη συνεχή οικονομική ανάπτυξη που ωφελεί τους
ανθρώπους χαμηλού εισοδήματος χωρίς εμπορικές πολιτικές που
διαβιβάζουν σωστά την απαίτηση για τα γεωργικά προϊόντα που
παράγονται από τους ανθρώπους χαμηλού εισοδήματος.
 Προσθέστε ως συμπάθειεσ (31) |  Αναφέρετε αυτό το άρθρο στην περιοχή σας | Απόψεις: 567
1.4.6 |
εγχώριων 
