Διμερείς και πολύπλευρες εμπορικές συμφωνίες στη μετα εποχή
Doha
Τοποθετημένος από το Ross Korves
Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2007
Οι εκθέσεις Τύπου ότι η Ιαπωνία ενδιαφέρεται για μια
συμφωνία ελευθεροποίησης των συναλλαγών (FTA) με τις Ηνωμένες
Πολιτείες σε απάντηση στην ΗΠΑ-Κορέα FTA έχουν προκαλέσει
πάλι τις ανησυχίες για την αποτελεσματικότητα των διμερών
συμφωνιών κινούμαι προς το πιό ελεύθερο παγκόσμιο εμπόριο.
Δεδομένου ότι ο κύκλος Doha των διαπραγματεύσεων
εμπορικής πολιτικής του ΠΟΕ συνεχίζει να σέρνει επάνω, οι
συζητήσεις για FTAs έχουν γίνει ακόμα σημαντικότερες. Το
ζήτημα δεν είναι είτε διμερείς είτε πολύπλευρες συμφωνίες
είναι καλύτερο, αλλά πώς μπορούν να λειτουργήσουν μαζί σε έναν
κόσμο που χρειάζεται τις συνεχείς προσπάθειες να καταργηθούν οι
εμπορικοί περιορισμοί.
Η Ιαπωνία έχει τα βραχυπρόθεσμα, πρακτικά ενδιαφέροντα για
ένα FTA με τις ΗΠΑ και τα πιο μακροπρόθεσμα, στρατηγικά
οικονομικά ζητήματα. Η ηλεκτρονική και τα αυτοκίνητα από
την Κορέα θα εισαγάγουν το ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ καθήκον ελεύθερο ενώ τα
ιαπωνικά προϊόντα θα συνεχίσουν να αντιμετωπίζουν τα δασμολόγια
5 τοις εκατό και 2,5 τοις εκατό, αντίστοιχα. Και οι δύο
χώρες έχουν τις σύγχρονες βιομηχανίες και τα δασμολόγια θα
μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά στον επικεφαλής-$$$-ΕΠΙΚΕΦΑΛΉΣ
ανταγωνισμό. Τα πιο μακροπρόθεσμα ζητήματα της Ιαπωνίας
είναι γηράσκων πληθυσμός και υψηλές δαπάνες τροφίμων κάτω από
τους υπάρχοντες περιορισμούς εισαγωγών του. Το γεγονός ότι
η Ιαπωνία θα εξέταζε ακόμη και ότι ένα FTA με έναν σημαντικό
γεωργικό εξαγωγέα όπως τις ΗΠΑ είναι μια ένδειξη αυτό είναι
σοβαρό για την επανεξέταση των οικονομικών και εμπορικών
πολιτικών του λαμβάνοντας υπόψη τις περιορισμένες ευκαιρίες στις
πολύπλευρες διαπραγματεύσεις. Η Ιαπωνία έχει αρχίσει τις
διαπραγματεύσεις FTA με την Αυστραλία, και τα αγροτικά λόμπι
έχουν εντείνει την αντίθεσή τους σε όλο FTAs.
Ένα από τα πλεονεκτήματα των διμερών συμφωνιών είναι ότι
οι χώρες μπορούν να επιλέξουν πότε για να συμμετέχουν στις
συμφωνίες. Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς ήταν αναμένουνε για να
αρχίσουν τη διαδικασία FTA στα μέσα τησδεκαετίας του '80.
Το Μεξικό ακολουθούμενο μερικά έτη αργότερα και ο
ΗΠΑ-Καναδάς FTA διπλώθηκε στη BAZES. Ο θαφτα-ΔΡ
συζητήθηκε το 2004-05 όταν οι ΗΠΑ και οι άλλες χώρες που
αποφασίστηκαν εκεί ήταν οφέλη οικονομικής και εξωτερικής
πολιτικής. Μια ΗΠΑ-Κορέα FTA δεν θα ήταν πραγματοποιήσιμη
10 έτη πριν. Η ΕΕ και οι χώρες MERCUSOR της Νότιας
Αμερικής διαπραγματεύονται πάλι μετά από ένα διάφορο σπάσιμο
έτους. Οι χώρες μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις φυσικές
συμπράξεις όπως τη γεωγραφική εγγύτητα ή τις συμπληρωματικές
βιομηχανίες για να κερδίσουν τις οικονομικές αποδοτικότητες που
είναι χώρα συγκεκριμένη.
Η δυνατότητα να επιλέξει να μην ακολουθήσει FTAs είναι
επίσης μια από τις σημαντικότερες ελλείψεις διμερούς FTAs.
Οι βιομηχανίες που προστατεύονται από τα δασμολόγια και
άλλους περιορισμούς εισαγωγών μπορούν να ασκήσουν τη μεγάλη
πολιτική πίεση να αποτρέψουν ακόμη και να προγραμματίσουν να
διαπραγματευτούν ένα FTA. Το εύρος και το βάθος των
συμφωνιών του ΠΟΕ είναι αρκετά ισχυρά να πάρουν τις περισσότερες
χώρες και βιομηχανίες περιλήφθείες στις διαπραγματεύσεις για να
αποφύγουν όχι να ακούσουν τις φωνές τους. Μια συμφωνία
ισχύει εξίσου για όλα τα μέλη του ΠΟΕ και αφήνει τις δυνάμεις
αγοράς να καθορίσουν τα σχέδια εμπορικών συναλλαγών. Οι
χώρες με λίγα από κοινού είναι μέρος του ίδιου
κανόνας-βασισμένου στις συστήματος εμπορικών συναλλαγών. Τα
ζητήματα όπως τις διαστρεβλωτικές του εμπορίου εσωτερικές
επιχορηγήσεις επίσης καλύτερα αντιμετωπίζονται όταν δεσμεύονται
όλες οι χώρες στις εκβάσεις.
Εάν η τρέχουσα διαδικασία διαπραγμάτευσης του ΠΟΕ
παραμείνει κολλημένη, οι χώρες θα ερευνήσουν όλο και περισσότερο
τις διμερείς ή περιφερειακές συμφωνίες για να προωθήσουν τις
εμπορικές ημερήσιες διατάξεις τους. Να στηριχθεί απλώς στις
διμερείς και περιφερειακές συμφωνίες θα ήταν ένα λάθος επειδή
δεν κινούν όλες τις χώρες εμπρός σε κάποιο ελάχιστο ρυθμό προς
την ελευθεροποίηση των συναλλαγών σύμφωνα με ένα κοινό σύνολο
κανόνων. Η πολύπλευρη διαδικασία πρέπει να επιδιώξει
άλλους τρόπους να διαπραγματευτεί προς τις πιό ελεύθερες αγορές.
Μερικές ομάδες σκέφτονται ήδη για αυτό που συμβαίνει
έπειτα με ή χωρίς μια συμφωνία Doha. Η συμβουλευτική
ομάδα Οξφόρδη Analytica ενός τις 19 Ιουνίου ανάλυση
προσδιόρισε έξι παράγοντες που συνδέθηκαν ο συχνότερα με τα
προβλήματα του κύκλου Doha: πάρα πολλά θέματα, πάρα
πολλοί συμμετέχοντες, κανόνας συναίνεσης, πιό πολύ-ευνοημένη
αρχή έθνους, βορρά-νότου διαφορές και έλλειψη πολιτικής
ηγεσίας στο εθνικό επίπεδο. Μια νέα διαδικασία
διαπραγμάτευσης θα πρέπει να εξετάσει τουλάχιστον μερικές από
αυτές τις ανησυχίες.
Ένα πολιτικό έγγραφο Απριλίου 2007 για τη νέα σφαιρική
οικονομία από το ατλαντικό Συμβούλιο των ΗΠΑ δήλωσε ότι "ο ΠΟΕ
πρέπει να συντηρηθεί και να ενισχυθεί ως σημαντικό όργανο
στη διαχείριση της σφαιρικής οικονομίας." Το έγγραφο που
ακολουθείται με μια αμβλιά αξιολόγηση, "κανένα θέμα η τελική
έκβασή του, ο κύκλος Doha έχει καταδείξει ότι η εποχή του
παραδοσιακού εμπορικού κύκλου είναι πέρα από... Σε μια
σημαντική μετατόπιση παραδείγματος, είναι απίθανο ότι ο κύκλος
Doha θα ακολουθηθεί από έναν παρόμοιο κύκλο οποτεδήποτε στο
εγγύς μέλλον." Αφότου ολοκληρώνεται ο κύκλος Doha, οι
συντάκτες προτείνουν ότι οι ΗΠΑ και η ΕΕ οδηγούν ένα σύνολο
προσπαθειών διαπραγμάτευσης για το περαιτέρω εμπόριο που ανοίγει
μέσα στο πλαίσιο του ΠΟΕ. Αυτό θα ήταν μια μορφή
"μεταβλητής γεωμετρίασ", μια νέα φράση βόμβου που αναφέρεται
στις διαφορετικές ομάδες χωρών που συμμετέχουν στις διάφορες
εμπορικές ανοίγοντας προσπάθειες βασισμένες στα ενδιαφέροντα και
τις ικανότητές τους. Το έγγραφο απαιτεί επίσης τις
διμερείς και περιφερειακές εμπορικές συμφωνίες για να μην
διαβρώσει την αρχή και τους κανόνες του ΠΟΕ.
Μια λογική προσέγγιση είναι να απομακρυνθεί από τις
περιεκτικές διαπραγματεύσεις που περιλαμβάνουν όλες τις
βιομηχανίες, όλους τους τύπους εμπορικών διαστρεβλώσεων και όλες
τις χώρες. Η περιεκτική προσέγγιση ελειτούργησε καλά όταν
συμμετείχαν μερικές δωδεκάες χώρες στις συζητήσεις που
κεντροθετήθηκαν κυρίως στα βιομηχανικά αγαθά. Μια
προσέγγιση βιομηχανία-από-βιομηχανίας μπορεί να αναγκάσει τις
χώρες για να αποφασίσει να προστατεύσει τις επιχειρήσεις τους σε
μια βιομηχανία εις βάρος να αφεθεί πίσω δεδομένου ότι το
κεφάλαιο και η τεχνολογία αναζητούν τις καλύτερες ευκαιρίες
αγοράς. Η ενιαία προσέγγιση βιομηχανίας επίσης θα απέφευγε
τις χώρες να πρέπει να δεχτεί μια κακή συμφωνία σε μια
βιομηχανία για να πάρει μια καλή συμφωνία σε μια άλλη
βιομηχανία. Αυτό μπορεί να λειτουργήσει καλύτερα γρήγορα
να αυξηθεί τις νέες βιομηχανίες όπως τους ημιαγωγούς απ'ό,τι
στις παλαιότερες βιομηχανίες όπως το χάλυβα.
Η μετα εποχή Doha των εμπορικών συμφωνιών του ΠΟΕ
εμφανίζεται να φθάνει ήδη. Διμερή και περιφερειακά FTAs
έχουν το ανώτερο χέρι εκτός αν η διαδικασία διαπραγματεύσεων
εμπορικής πολιτικής του ΠΟΕ μπορεί να εφευρεθεί εκ νέου για να
είναι πιό σχετική με είκοσι εμπορικά ζητήματα του πρώτου
αιώνα. Εκείνοι οι συμμετέχοντες εμπορικής πολιτικής οι πιό
επικριτικόσι με τη διμερή και περιφερειακή ανάγκη FTAs να
οδηγηθούν οι μεταρρυθμίσεις στον ΠΟΕ για να εξασφαλίσει ότι η
πολύπλευρη διαδικασία εμπορικής πολιτικής εκπληρώνει το ζωτικής
σημασίας ρόλο της.
και 
