Οι ανώτεροι κινεζικοί οικονομικοί ανώτεροι υπάλληλοι των
ΗΠΑ και θα συναντηθούν στην Ουάσιγκτον, DC σε Μάιος 22-23
για να συζητήσουν τις οικονομικές και εμπορικές πολιτικές στο
δεύτερο στρατηγικό οικονομικό διάλογο. Ότι η συνεδρίαση
είναι οι ειδήσεις τίτλων βεβαιώνουν στο αυξανόμενο ποσό τριβής
εμπορίου και εμπορικής πολιτικής μεταξύ των δύο χωρών.
Ενώ το εμπόριο συνεχίζει να αυξάνεται, οι σχέσεις
εμπορικών συναλλαγών εμφανίζονται να καθοδηγούνται περισσότερο
από την κινεζική κυβερνητική πολιτική παρά από τις δυνάμεις
αγοράς.
Αυτό μπορεί να δει στο γεωργικό εμπόριο.
Στο οικονομικό έτος (FY) το 2006, το έτος που τελείωσε
τις 30 Σεπτεμβρίου ..2006, οι ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΈΣ γεωργικές
εξαγωγές στην Κίνα ήταν $6,7 δισεκατομμύρια, 9,7 τοις εκατό
των συνολικών ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΏΝ γεωργικών εξαγωγών. Αποκλείοντας
τους συνεργάτες BAZES μας, η Κίνα ήταν η τρίτη μεγαλύτερη
αγορά μετά από την Ιαπωνία σε $8,2 δισεκατομμύρια και την ΕΕ
σε $7,1 δισεκατομμύρια. Η πρόβλεψη USDA για fy το
2007 έχει τις εξαγωγές στην Κίνα σε $8,3 δισεκατομμύρια,
10,6 τοις εκατό των συνολικών γεωργικών εξαγωγών.
οι ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ γεωργικές εξαγωγές στην Κίνα fy το 2006
εξουσιάστηκαν από δύο μαζικά προϊόντα, τη σόγια σε $2,4
δισεκατομμύρια και το βαμβάκι σε $2,3 δισεκατομμύρια, τα οποία
αποτέλεσαν 70 τοις εκατό των συνολικών ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΏΝ γεωργικών
εξαγωγών στην Κίνα. Η Κίνα είναι επίσης εξουσιάζει τον
αγοραστή και των δύο προϊόντων που παίρνουν 49 τοις εκατό των
εξαγωγών ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ολόκληρων σόγιας και 37 τοις εκατό των
ακατέργαστων εξαγωγών βαμβακιού. Τα
καταναλωτής-προσανατολισμένα προϊόντα, που περιλαμβάνουν τα
κρέατα, τα φρούτα και τα λαχανικά, αποτέλεσαν μόνο 10 τοις εκατό
των εξαγωγών έναντι σε 43 τοις εκατό για τις ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ
γεωργικές εξαγωγές σε όλες τις χώρες. Οι πρόσφατες
ανακοινώσεις της Κίνας των μεγάλων αγορών της σόγιας από τη
συγκομιδή του 2007 προορίστηκαν να δώσουν μια θετική
περιστροφή που πηγαίνει στις συζητήσεις της επόμενης εβδομάδας,
αλλά ενισχύουν τη στενή βάση των γεωργικών εξαγωγών στην Κίνα.
Με 1,3 δισεκατομμύριο ανθρώπους και μια οικονομία που
αυξάνεται 10 τοις εκατό ετησίως, μια λογική υπόθεση θα ήταν ότι
η ζήτηση της Κίνας για καταναλωτής-προσανατολισμένα τα τις ΗΠΑ
γεωργικά προϊόντα θα ήταν ένα μεγαλύτερο μερίδιο των συνολικών
γεωργικών εξαγωγών. Οι εξαγωγές στην Κίνα του κόκκινου
κρέατος ήταν μόνο $83 εκατομμύρια fy το 2006, κρέας
πουλερικών $147 εκατομμύρια και γαλακτοκομικά προϊόντα $99
εκατομμύρια. Οι εξαγωγές καρυδιών φρούτων, λαχανικών και
δέντρων ήταν $211 εκατομμύρια. οι ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΙ γεωργικοί
ανώτεροι υπάλληλοι θα πιέζουν προφανώς τα αντίστοιχά τους για
τους κυβερνητικούς κανονισμούς που εμποδίζουν την αύξηση των
εξαγωγών των καταναλωτής-προσανατολισμένων γεωργικών προϊόντων.
Οι κινεζικές γεωργικές εισαγωγές στις ΗΠΑ ήταν $2,1
δισεκατομμύρια fy το 2006 και προβλέπονται από το USDA για
να είναι $2,6 δισεκατομμύρια fy που 2007,
καταναλωτής-προσανατολισμένες εισαγωγές προϊόντων fy το
2006 ήταν $1,3 δισεκατομμύριο δολάρια, 62 τοις εκατό των
συνολικών εισαγωγών από την Κίνα. Τα φρούτα, τα λαχανικά
και οι εισαγωγές καρυδιών δέντρων ήταν $850 εκατομμύρια, 40
τοις εκατό όλων των ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΩΝ γεωργικών εισαγωγών από την
Κίνα.
Οι συνολικές ΗΠΑ εμπορεύονται τις εξαγωγές στην Κίνα έχουν
αυξηθεί γρήγορα δεδομένου ότι προσχώρησαν στον ΠΟΕ το 2001,
αυξαμένος από $19 δισεκατομμύρια στο ημερολογιακό έτος 2001
σε $55 δισεκατομμύρια στα ηλεκτρικά μηχανήματα 2006, ο ήχος
και ο εξοπλισμός TV, κ.λπ. οδήγησαν τον κατάλογο σε $10,2
δισεκατομμύρια, ακολουθούμενος με τους πυρηνικούς αντιδραστήρες,
τους λέβητες, και κ.λπ. σε $7,7 δισεκατομμύρια και τα αεροσκάφη
σε $6,1 δισεκατομμύρια. Οι συνολικές ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ
εισαγωγές από την Κίνα αυξήθηκαν από $102.3 δισεκατομμύρια το
2001 σε $287.8 δισεκατομμύρια το 2006. Ενώ τα
καταναλωτικά αγαθά παίρνουν την μεγαλύτερη μέρος της προσοχής
στις εισαγωγές από την Κίνα, οι μεγαλύτερες κατηγορίες ήταν
ηλεκτρικά μηχανήματα, ήχος και εξοπλισμός TV, κ.λπ... σε
$64,9 δισεκατομμύρια και πυρηνικοί αντιδραστήρες, λέβητες,
κ.λπ... σε $62,3 δισεκατομμύρια. Αφότου έρχονται εκείνα
τα στοιχεία εξοπλισμός παιχνιδιών, παιχνιδιών και αθλητισμού σε
$20,9 δισεκατομμύρια, έπιπλα, που τοποθετούν στο κρεβάτι
κ.λπ... σε $19,4 δισεκατομμύρια, υποδήματα σε $13,9
δισεκατομμύρια και ενδυμασία σε $11,9 δισεκατομμύρια. Το
εμπορικό ισοζύγιο έχει πάει από αρνητικό το 2001 $83
δισεκατομμυρίων σε αρνητικά $233 δισεκατομμύρια μέχρι το
2006.
Οι ανησυχίες υπερβαίνουν το εμπόριο στα αγαθά να περιλάβουν
την πρόσβαση στις κινεζικές αγορές για τις τράπεζες και άλλες
οικονομικές εταιρίες όπου οι ΗΠΑ έχουν σαφώς την πείρα που θα
μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην Κίνα. Οι εκθέσεις Τύπου
δείχνουν ότι οι ξένες εταιρίες μπορούν να έχουν την άδεια για
να αγοράσουν μέχρι 49 τοις εκατό του αποθέματος στις τράπεζες,
εκτός από τα πέντε τα μεγαλύτερα, επάνω από 25 τοις εκατό
τώρα.
Μιλημένη για το ζήτημα είναι η αξία του κινεζικού Yuan
που τέθηκε το 1995 σε μια σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία
8,28 στο δολάριο. Από τον Ιούλιο του 2005 η κεντρική
τράπεζα έχει επιτρέψει στην αξία της για να αυξήσει περίπου 7
τοις εκατό ενάντια στο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ δολάριο, με 1,5 τοις εκατό
που έρχονται από τις 1 Ιανουαρίου, 2007, κινεζικοί ανώτεροι
υπάλληλοι θεωρούν ότι η αργή ανατίμηση είναι η καλύτερη
προσέγγιση για να αποφύγει πάρα πολλή πίεση στο εσωτερικό
τραπεζικό σύστημα.
Υπάρχουν δύο βασικές προσεγγίσεις στα ζητήματα εμπορικής
πολιτικής μεταξύ των ΗΠΑ και της Κίνας. Μια προσέγγιση
είναι να εστιάσει στην αξία του Yuan στο δολάριο και να
εξηγηθούν τα ρεύματα συναλλαγών από την άποψη των σχετικών
τιμών των νομισμάτων. Τα τελευταία χρόνια τα διάφορα μέτρα
έχουν προταθεί στο συνέδριο για να απαιτήσουν την κινεζική
κυβέρνηση για να αυξήσουν την αξία του Yuan κατά 20-40 τοις
εκατό ή να αντιμετωπίσουν τα σωφρονιστικά δασμολόγια κατά
προσέγγιση του ίδιου ποσού.
Η άλλη προσέγγιση είναι να εστιάσει στα ρυθμιστικά
προγράμματα που εμποδίζουν τη ροή των εισαγόμενων προϊόντων και
του κεφαλαίου και την ξένη ιδιοκτησία ορίου των προτερημάτων στην
Κίνα. Αυτή η προσέγγιση υποστηρίζει ότι η νοοτροπία
εντολής και ελέγχου του πρόσφατου παρελθόντος της Κίνας
συνεχίζει να προκαλεί τις διαστρεβλώσεις στα ρεύματα συναλλαγών.
Η κατάσταση στη γεωργία είναι ένα παράδειγμα όπου η
αιχμηρή αύξηση στις ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ εξαγωγές στην Κίνα έχει
προέλθει συνήθως από δύο προϊόντα, ολόκληρη τη σόγια και το
ακατέργαστο βαμβάκι, όπου η κυβέρνηση όχι αποθαρρυνμένες
εισαγωγές.
Τα επιχειρήματα ότι οι κυβερνητικοί κανονισμοί συμβάλλουν
στις εμπορικές δυσαναλογίες δεν είναι αντίθετα προς την ιδέα ότι
η αξία Yuan εναντίον του δολαρίου πρέπει να αυξηθεί.
Αυτός πρέπει να συμβεί, αλλά η αλλαγή δεν μπορεί να έρθει
σε έναν τέτοιο γρήγορο ρυθμό που βλάπτει και στην κινεζική
εσωτερική οικονομία και στους διεθνείς εμπορικούς εταίρους.
Είναι στο συμφέρον της Κίνας να διευκρινιστεί επίσης τα
ρυθμιστικά και φορολογικά προγράμματά τους που αυξάνουν τις
δαπάνες και χαμηλώνει τα εισοδήματα για τους κινεζικούς
εργαζομένους, συμβάλλει στις εμπορικές δυσαναλογίες και
ενθαρρύνει την πολιτική ανταπόδοση από τους εμπορικούς εταίρους.
Αυτό είναι το μήνυμα που η διοίκηση πρέπει να παραδώσει
στους κινεζικούς ανώτερους υπαλλήλους την προσεχή εβδομάδα.